Ανταπόκριση απο τις ψυχρές γαίες.
Μιά μάχη διαφορετική γιά την Κυδωνίτσα.
Ένας αγώνας γόνιμος στο μεγάλο υψόμετρο, προς κύρωση ανεπιβεβαίωτων γνωρισμάτων.
Και μιά προσθαφαιρετική διαδικασία απίσχνασης, που προσέδωσε χαρακτηριστικά και μικρές λεπτομέρειες που μπορούν να σηκώσουν το λάβαρο γιά ένα νέο πρόσωπο της ποικιλίας.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Βαριές Κορινθίας, Πελοπόννησος
Κυδωνίτσα
Μέτριο προς βαθύ λεμονί.
Σιγανή, συνεσταλμένη και λεπτεπίλεπτη μύτη εσπεριδοειδών, λευκόσαρκου φρούτου και ανοιχτόχρωμων λουλουδιών. Σταδιακά παραδίδει σε διεισδυτικό βοτανικό τέμπο πράσινης ελιάς και πράσινου τσαγιού, όπου μαζί με άλλα άγρια βότανα της Μεσογειακής υπαίθρου, κυριαρχούν ευκταία σε ένα πολύ ήπιο μπαχαράτο περιβάλλον.
Ντελικάτο και εύθραυστο στο στόμα, όξινο -ξινό θα λέγαν οι παλιότεροι-, με την υπόγεια υψηλή οξύτητα να χρησιμοποεί την απόκρισή της γιά να διαλευκάνει το λεμονάτο εσπεριδοειδές με την ανθική κλίση. Συνακολουθείται απο φρέσκο, άγουρο κυδώνι που προσλαμβάνεται δυσδιάκριτα στον ζουμερό, απαλά γεμάτο όγκο, ή αν θέλετε πάνω από μέτριο μιάς και οι εμφανείς φαινολικές ενδείξεις κατεβάζουν βάρος. Και πάλι, ήπια μπαχαράτο, αλλά με ξύσμα από grapefruit και λεμόνι ανοίγεται δίαυλος στο φινετσάτο πεδίο των βοτάνων, μαζί με εμφανές, τριζάτο ορυκτό ασβεστολιθικό κράμα.
Πολύ καλή και φίνα επίγευση, ισχυρά ορυκτή και με φανερή φαινολική διαβάθμιση. Αν εξαιρέσουμε το θειώδες που τσιμπάει, δίνει ανθικά και φινετσάτα βοτανικά αρώματα που σχηματίζουν νόστιμες bitter άκρες.
Φαίνεται νεανικότατο και με δυνάμεις ανάπτυξης στον χρόνο. Όχι έτοιμο ακόμα.
Συναρπαστική η επανεφευρετική προσέγγιση της ποικιλίας, σε μιά πιό βορειοευρωπαϊκή, λιγότερο λιπαρή θεώρησή της, που μπορεί αν ακολουθηθεί με συνέπεια να δώσει πολύ ενδιαφέροντα πράγματα.
Ντελικάτα θαλασσινά και ψάρια, κυρίως φιλέτα από χριστόψαρο, καλκάνι ή γλώσσα, a la meunière, aglio e olio fettuccine, πράσινες σαλάτες, πουλερικά και λευκό κρέας από άπαχα μέρη με λεπτές λευκές βοτανικές σάλτσες.
