Απεκδυσάμην.
Όχι νόρμες και στερεότυπα εγώ.
Όχι ακολουθητέες οδούς και σίγουρα μονοπάτια.
Γιατί Λούρος είμαι, και στα κελεύσματα τού Πατρός μόνο ακούω, και στου κύρη μου την τρελή μπατίσια νοτιά που δεν κατάλαβαν ποτέ, σε κείνη κάνω μόνο σκόντο.
ΠΟΠ Σαντορίνη, Πύργος Καλλίστης, Σαντορίνη, Κυκλάδες
Ασσύρτικο
Ανοιχτό κεχριμπαρί.
Βαθιά οξειδωτική αλλά και βαθιά πολύπλοκη, η μύτη επιδεικνύει τις αρχικές προθέσεις τού δημιουργού τού κρασιού: η μάχη με τον χρόνο να γίνεται με την συμβολή του οξυγόνου. Ισομερείς δόσεις πορτοκαλόχρωμων εσπεριδοειδών ζαχαροπλαστικής φύσεως, με γενναία παροχή βανίλιας που φτάνει μέχρι και το ίχνος του ινδοκάρυδου, παρότι δεν χρησιμοποιήθηκε Αμερικάνικο Βαρέλι. Γλάσο πορτοκαλιού, μαρμελάδα κουμ-κουάτ, γλυκό του κουταλιού μανταρινάκι Χίου, και bitter orange curd για την υποβόσκουσα bitter θεματική του. Καραμελωμένα πορτοκαλί και ωχρά λουλούδια. Ξύσμα από ζαχαρωμένο περγαμόντο ανοίγει μία ευρεία βοτανική σύμφυση λιαστών άγριων φυτών, η οποία απολαμβάνεται μέσα σε ένα εξίσου ευρύ μπαχαρένιο εξωτικό περιβάλλον. Μυθική μύτη, που καθορίζει την έννοια του οξειδωτικού όχι ως μπανάλ, αλλά ως μία πολυδαίδαλη οσφρητική εμπειρία με την συνδρομή τού οξυγόνου ως μέρος της διαδικασίας.
Το πύρινο και χάλκινο μάγμα εισρέει με αρχέγονες χθόνιες δυνάμεις στον ουρανίσκο. Η πυριτική και καψαλισμένη ορυκτή ουσία του, φερτές ύλες από τον Κάτω Κόσμο, λιώνουν στο διάβα της οξειδωτικής ορμής, αλλά δεν παραιτούνται ποτέ από την φωταγωγημένη, βαθιά σύνδεση με την ρίζα του ηφαιστείου. Η ένταση σακατεύει, είναι λες και κατάπιες το φωτόσπαθο του Άρχοντα Vader. Μόνο και μόνο για να κατευναστεί επιδέξια από τον χείμαρρο των σακχάρων και να μην είναι απάνθρωπη -ίσα ίσα, φαίνεται αρκετά προσιτή-, όπου σε άλλες συνθήκες ίσως να σημείωναν έναν ημίξηρο οίνο, αλλά με την αντίθεση της πυκνής, ηλεκτροφόρας οξύτητας, δίνονται με μιά ομαλοποιημένη ηδυτική πρόσληψη. Μαγευτική απόδοση του φρούτου που απευθύνεται σε όχι μόνο εξοικειωμένους με την οξειδωτική κατηγορία, αλλά και σε όλες τις περιπετειώδεις ψυχές που αναπολούν έναν χορό με έναν γοητευτικό άγνωστο. Στην παροιμιώδη συμπύκνωση που απαντάται στο στόμα, ο όγκος συρρικνούται σε πληθωρικά μέτριο παρά σε ακατάσχετα γεμάτο, ενώ η δομή είναι καθαρά ερυθρού κρασιού με πρόδηλη τανικότητα. Στο υπέρμετρα πιπεράτο βοτανικό και μπαχαρένιο περιβάλλον, αντιστοιχεί το αντίβαρο από τραβηγμένα παλιά κεφαλοτύρια, που προσωποποιώντας την έκδηλη αλμύρα, γίνονται παράλληλα και τύποις ο ισοσταθμιστής τής χυμώδους γλύκας.
Μακρά, πολύπλοκα οξειδωτική επίγευση μα πάνω από όλα έχοντας αμιγές νιώσιμο του φρούτου που συγκινεί, και είναι εκείνο το ίδιο που καταπνίγει το τρομακτικό αλκοόλ ομογενοποιώντας το. Πικάντικη σε όλο το βοτανικό και μπαχαρένιο φάσμα, σφιχτοδεμένα τανική και με καπνική ορυκτή σύνθεση, αφήνεται στην διαπάλη γλυκού και αρμυρού με bitter παρέμβαση, με έναν απίθανο τρόπο.
Η μη πουριστική Σαντορίνη, που ήθελε -και το έκανε- να αποδείξει ότι η ακέραιη ποιότητα ενός σχολαστικά και γνήσια καλλιεργημένου φρούτου αλλά και το οινολογικό ένστικτο, μπορούν με χαμηλή παρεμβατικότητα να περάσουν στην άλλη πλευρά το κρασί, διαχωρίζοντας δύο θεμελιώδεις έννοιες: άλλο οξειδωμένο, και άλλο οξειδωτικό.
Οίνος που δεν ξέρεις αν έχει περάσει τα καλύτερά του, γιατί απλά δεν γνωρίζεις ποιά είναι αυτά.
Φιάλη τραβηγμένη από τέλειες συνθήκες ωριμαντή.
Η τιμή, κατ’εκτίμηση.
Στο όριο του αντιγαστρονομικού, αν δεν τηρηθούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις γλύκας. Τηγανητά βοδινά γλυκάδια λαιμού, με κρέμα βαλσάμικο μανταρίνι. Χοιρινή καραμελωμένη παντσέτα με γλάσο πορτοκαλιού. Καπνιστό χέλι με σάλτσα bigarade. Μοσχαρίσια γλώσσα στον φούρνο, γλασαρισμένη με bitter orange chutney. Παλαιωμένο gouda φτιαγμένο με πέστο λιαστής ντομάτας, ελαιόλαδο και βασιλικό, Mimolette, καπνιστό παλαιωμένο cheddar με πάπρικα, σερβίρετε ένα ωραίο Raclette ζεστό, με τουρσί αγγουριού, ζαμπόν de Grisson με chutney grapefruit.
