Κλέους γεράσμιον γήρας.
Η ένδοξη κάθοδος στου Άδου το κονάκι.
Αυτόβουλη απόφαση, να γείρει, να κλείσει μόνη της η αποφθεγματική μεγάλη Σαντορίνη.
Η φιλοσοφική σκέψη του δημιουργού της, δύον μυστικό στα έγκατα μιάς άλλης γης, μιάς άλλης πατρίδας.
ΠΟΠ Σαντορίνη, Πύργος Καλλίστης, Σαντορίνη, Κυκλάδες
Ασσύρτικο
Σχεδόν βαθύ πορτοκαλί, με κεχριμπαρί ιριδισμούς.
Maderized, πλήρως οξειδωτική μύτη, που κρατάει άφθαρτη γοητεία παρ’όλ’αυτά.
Αποξηραμένα βερύκοκκα και γερασμένα ωχρά άνθη, μέλι πορτοκαλιάς, υποθάλπουν εσπεριδοειδή σημάδια στο όνομα των καψαλισμένων φλουδών από σαγκουίνι και μανταρίνι. Η ανάδευση απελευθερώνει γενναίο αλκοόλ που αναθυμιάζει την σκόνη των πικάντικων καφετί μπαχαρικών, με γη, τριμμένα ξερά μανιτάρια, ενώ βοτανικό αποξηραμένο πέπλο δίνεται με επίταση.
Αρχοντιά και κλάση αλύγιστη από τον χρόνο, το γερασμένο οξειδωτικό ελιξήριο βήχει φυματικά, αλλά η ψυχή των αρχαίων πρέμνων δεν το αφήνει να σβήσει αμέσως. Θαλερή ακόμα, χωνεμένη οξύτητα, και τρισδιάστατο αλκοόλ, κεντρίζουν τα αποξηραμένα οσφρητικά συμφύρματα να πάρουν τελευταίες ανάσες ζωής, και να δώσουν αντανακλαστικές μνήμες μπαχαριών, βοτάνων, μελιών και γήινων εκφορών, όλα σε πορτοκαλί και καπνικό φόντο, προτού η λήθη τα μαζέψει προς το μέρος της.
Ισχυρό τανικό φορτίο στον μελένιο γεμάτο όγκο, στήνει την θνησιμαία δομή γιά τελευταία φορά, με τις βέργες του ορυκτού κρυφές αντηρίδες της.
Μακρά, ορυκτή επίγευση, αποξηραμένη με καπνιστά μπαχάρια, πολύ αλκοόλ, και με ιδιαίτερα bitter βοτανικό προσανατολισμό.
Με επιφύλαξη η όλη προσέγγιση, ανάλυση, και κρίση της συγκεκριμένης φιάλης, καθότι όχι απολύτως ιδανικές οι συνθήκες φύλαξής της, η διασταύρωση της κατάστασης από κάποια από τις άριστα διατηρημένες σε ωριμαντές φιάλες σε κάποιο κοντινό χρόνο, θα ρίξει περισσότερο φως.
Γιά τραβηγμένες παλιές γραβιέρες, απάκι τηγανισμένο σε βούτυρο φασκόμηλου, καστανό ριζότο με μπράντυ και αποξηραμένες κανθαρέλλες, καπνιστό ξιφία, συκώτι πεσκανδρίτσας, λυκουρίνο, καπνιστό οξύρυγχο.
