Τα Riesling από την Αλσατία μαζί με την ποιότητα συχνά κουβαλάνε και μπέρδεμα γιά τον καταναλωτή, καθότι γίνεται αλαλούμ με τα αμπελοτόπια, την κατάταξή τους, αλλά και το πόσο εύκολα αυτός που διαβάζει την ετικέτα κατανοεί το τι ακριβώς συμβαίνει.
Βέβαια, σε σχέση με το Γερμανικό πάζλ της ποικιλίας, αυτό είναι πταίσμα..
Αρκετοί παραγωγοί με υψηλό status, αποστρέφονται το σύστημα κατάταξης και αρνούνται να θέσουν τα καλύτερα τους κρασιά υπό το καθεστώς Grand Cru, θεωρώντας ότι τα διάφορα Clos τους, που υπάρχουν μέσα σε ένα Grand Cru αμπελοτόπι, είναι ανώτερης ποιότητας και συχνά τα βγάζουν ως Cuvees.
Τρανό παράδειγμα ο Trimbach με το πιθανόν καλύτερο Riesling της Αλσατίας (κάποιοι λένε και του κόσμου) Clos Ste-Hune, στο οποίο δεν αναφέρεται καν το Grand Cru Rosacker, αλλά και πολλά ακόμα.
AOC Alcace Grand Cru, Αλσατία, Γαλλία
Riesling
Στο λιγότερο φημισμένο riesling του Metz το ζωηρό, νεανικό χρώμα κάνει αίσθηση.
Πολύ χαρακτηριστική, υπέροχα petrol μύτη με αγαπημένη καμμένη λαστιχίλα, με όλα τα υπόλοιπα αρώματα να φιλτράρονται μέσα από αυτό το στοιχείο.
Κίτρινα άνθη, γεράνι, χαμομήλι, μέλι, κίτρινο μήλο golden και μακρινές τροπικές νότες, όχι ιδιαίτερα ευδιάκριτες.
Σφιχτό αλλά ανάλαφρο σώμα που το τρυπάει η λεπτή γραμμή της οξύτητας και το καθιστά πιό αυστηρό, με πολύ λεμόνι στον ουρανίσκο μαζί με grapefruit, δίνουν σοβαρά credits νεότητας.
Μακρά γοητευτική επίγευση που φέρνει μαζί της άφθονο ορυκτό κιμμωλίας και ξανά petrol ύφος, γιά να κλείσει ο κύκλος.
Το προτιμάω με ποταμίσια ψάρια.
