Μενεπτόλεμος ανατομή.
Η εσωτερική μάχη των κόσμων.
Μέσα στο ρεσάλτο καπνικών αχών, η φέρμα του γόνου.
Η πανεποπτεία του τόπου, εκκόλαψε το πεπρωμένο που ενυπήρχε ανέκαθεν μέσα της.
ΠΓΕ Πλαγιές Αίνου, Μηνιές Κεφαλονιάς, Επτάνησα
Μαυροδάφνη
Σχεδόν μαύρο, βαθύ ρουμπινί με ιώδεις ανταύγειες.
Εκπληκτικές επιδόσεις στην σούπερ ηδονιστική μύτη, από κείνες που σε κάνουν να λατρέψεις την σωστή διαχείριση του Αμερικάνικου βαρελιού. Blackcurrants, chokeberries και σαμπούκο με μαύρο δαμάσκηνο, αντιμάχονται γιά μιά στάλα οσφρητικής γης όταν συναντούν τα μικροΐχνη ινδοκάρυδου μέσα στην τάρτα μύρτιλλου, με μοσχοκάρυδο, γλυκόριζα και κουβερτούρα, να έπονται σαν αφήματα της βαρελάτης παρουσίας, το δε μαυροπίπερο σκέτη σαγήνη. Γιά λίγο κόκκινα κεράσια και βύσσινα διακόπτουν, σωρηδόν αναγωγή με ξύσμα μολυβιού και γραφίτη, καπνικά μαύρα πετρώματα και πίσσα, πικάντικα βότανα, γλυκό δέρμα, ενώ άνθη κουφοξυλιάς προσπαθούν να βάψουν με λίγο άσπρο τα μελανά λουλούδια.
Μέγα εκτόπισμα στο στόμα.
Και δεν γίνεται λόγος γιά τον όγκο που όντας εξαιρετικά ζουμερός, μετά βίας ξεπερνά τo μέτριο βάρος βλέποντας από σχετική απόσταση τα γεμάτα όρια. Αφορά το γλυκόξινο ντελίριο που εισάγει ετσιθελικά την βυσσινένια αλλά και εσπεριδοειδή πρόσληψη, οιστρηλατούμενο από το φαινόμενο της οξύτητας που κάνει κάτι Tazzelenghe, Teroldego, Raboso Piave από την βόρεια Ιταλία να αισθάνονται άβολα, εκλαμπρύνοντας με φωτεινότητα τον ουρανίσκο και κάνοντας τον ολοφάνερα κόκκινο. Η έκδηλη φρεσκάδα υπάγει σε πολύ πιό πίσω θέσεις τα μελανόχρωμα καρπικά και ανθικά σημεία, ακόμα και τα βοτανικά και ελαφρώς δερματικά της ποικιλίας, κρατώντας ενεργό τον ορυκτό ορίζοντα που δίνει πιό ντελικάτη την μολυβένια αναγωγή με ήπια καπνικότητα. Πιπεράτο και spicy μπαχαρένιο, έχει το φίνο, μεταξένιο τανικό φιλμάκι, να φαντάζει λες και έχει δεχτεί πολλαπλά délestage και μικροοξυγονώσεις.
Μακρά, ορυκτή, πιπεράτη και αγριωπά μπαχαρένια επίγευση, που αφήνει κατά μέρος το γλυκόξινο της τροπής της γιά να καταπιαστεί αποκλειστικά με την εκβιαστική, αλλά εθιστικά ωραία όξινη διάτρηση του εσπεριδοειδούς, ακόμα και κίτρινων χρωμάτων, με πίσω όψη από σέρτικα βότανα. Το θειώδες, ακούγεται.
Η πρώτη φορά που το Αμερικάνικο βαρέλι υποδέχθηκε άλλο 50% από Γαλλικό, συνδυαζόμενο με την εμφανή μετατόπιση προς την φρεσκάδα και την φινέτσα και όχι το βάρος, κάνει το Eclipse να ονειρεύεται καινούργια καριέρα.
θα κυκλοφορήσει μετά από καιρό, πάντως μέσα στο 2024.
Μεγάλο μπέρδεμα στο τραπέζι, όπου δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις. Από ψαροφάγια με όξινη ντοματένια σάλτσα σε βλαχοσφυρίδα και ζαρζαβάτια, σκορπίνα bianco (ναι, bianco), πιπεράτα και καυτερά λουκάνικα και αλλαντικά, μέχρι και αιμάτινες tagliata από ποιοτικό ζώο και κοπές. Στο ενδιάμεσο κάτι κρασένια κοκκοράκια με χυλοπίτες και επιπρόσθετη ξινή ντομάτα, κάτι βραστές γίδες με ξινόχοντρο και στακοβούτυρο, λεμονάτο μοσχαράκι με τις βρασμένες του πατάτες, κεμπάπ κοτόπουλο σούβλας, χοιρινή σέλα με τρίχρωμες πιπεριές και ρύζι, όλο και θα κάνουν σεφτέ.
