Αυστηρός, ξερικός αρχαιότοπος, σταφυλογέννα πυρίμαχη γη που πλέει στο Αιγαίο.
Εκεί βρήκε να στήσει το εργαστήρι του ο Ήφαιστος, καθόλου τυχαία.
Τα κοιμισμένα ηφαίστεια που φιλοξενούν τα μέσα της, ευχολόγιο σιωπηρό γιά την άμπελο, χιλιετηρίδες θρέφουν τα κλήματα της και σφυρηλάτησαν χαμένη στην λήθη των αιώνων αρχαία ποικιλία, πρωτολάλητη από τις αρχές του χρόνου.
Το καλαμπάκι, ξεχασμένο σε απείραχτα κύπελλα, στις πλαγιές και τις φόρες, όταν ανακαλυφθεί ξανά και αν μείνουν στην ζωή αξερίζωτα, θα γνωρίσει πάλι στον κόσμο το πως το αμπέλι ρουφά την γη γιά να την κάνει ζουμί, να την κάνει χυμό απ’αυτόν που ζούσε τους ανθρώπους.
Ως τότε, ας γευόμαστε το Λημνιό από οπουδήποτε αλλού εκτός από τα εδάφη που το γέννησαν, αφού άξιοι, εκτός από ελάχιστους, δεν έχουν βρεθεί ακόμα να εκτιμήσουν και να εξαργυρώσουν το ακριβό βιός μιά τέτοιας περιουσίας με τιμής ένεκεν δωροθέτηση, έτσι, γιά το αντέτι ή γιά την τιμή των όπλων.
ΠΟΠ Λήμνος, Άγιος Δημήτριος, Λήμνος
Λημνιό
Μέτριο ρουμπινί.
Συγκρατημένη μύτη κερασιού και raspberries, γλυκών μπαχαρικών, αποξηραμένων σκούρων ανθέων, με μικρή επίφαση βοτανικότητας.
Μέτριο σώμα με πολύ καλά δομημένη οξύτητα που ανεβάζει το κόκκινο φρούτο βατόμουρου και κερασιού.
Μπαχαρώδεις αιχμές, αποξηραμένα άνθη και ξερά goji berries, υποχθόνιοι φυτικοί και βοτανικοί τόνοι, αλλά και αναφορές μαύρου ορυκτού που θα μπορούσαν να μεταφραστούν και σαν αναγωγικά στοιχεία καμένου λάστιχου.
Το τανικό δυναμικό έρχεται φουριόζο γιά να ταράξει ελαφρώς την ισορροπία, αφού η πρωτεϊνική δομή του φέρει ισχυρές και κομματάκι στεγνές τανίνες που επιβάλλονται από νωρίς, κόβοντας αρκετή από την δίοδο του φρούτου, που παραμένει παρ’όλ’αυτά ζουμερό.
Επίγευση πολύ καλή, με ανάπτυξη ορυκτού, bitter στοιχεία, σημαντικά μπαχαρώδης.
Με συνθετικό πώμα.
Σχεδόν παραβλέπω το τανικό ζόρι, γιά το πόσο γνήσιο, μ’έναν ανεπιτήδευτο τρόπο, είναι.
Πολύ καλό με κατσίκι φούρνου, αλλά και χοιρινό καρέ.
