Πατρώα αναβλυζόμενο.
Και που η σταδιοδρομία του είναι εκτός μητρίδος γης, το Λημνιό δεν έπαψε ποτέ να νιώθει την σύσφιξη των δεσμών του με αυτήν, κάθε φορά που εκφράζεται μέσω αυτής.
Το εκτενώς διακλαδιζόμενα στα βάθη του χρόνου δέντρο της ποικιλίας, με τις ρίζες του βυθισμένες στα σκοτάδια της απώτατης αρχαιότητας, μπορεί να έχει υπογράψει μόνο του ή με συμμετέχουσες και άλλες ποικιλίες, μερικά από τα πιό εμβληματικά κρασιά του Ελληνικού οινικού αρχείου, αλλά στο νησί που το γέννησε και εξέθρεψε, η παρουσία του είναι ισχνή και περιορίζεται εντός της επικράτειάς του.
Θορυβώδης απόηχος από την εκεί μετάφρασή του ως ικανοποιητικό κρασί είναι αναγκαίος, γιά να μπορέσει να δώσει αξιόπιστο στίγμα εντοπιότητας και να εξάγει τον ΠΟΠ χαρακτήρα και αξίωμά του, σαν κάτι άξιο περαιτέρω προσοχής στα οινικά πράγματα της χώρας αρχικώς, με τις πιό φιλόδοξες βλέψεις να είναι σε αναμονή.
ΠΟΠ Λήμνος, Άγιος Δημήτριος, Λήμνος
Λημνιό
Ανοιχτό προς μέτριο ρουμπινί με αδιόρατους γκρενά ιριδισμούς.
Ιδιότυπη μύτη με αρώματα ανοιχτόχρωμων κόκκινων φρούτων, ήπια γλυκά μπαχάρια και αχνό ανθικό περιθώριο.
Ιδαίτερα βοτανικά στοιχεία που γιά μιά φευγαλέα στιγμή ξεγελούν γιά οξειδωτική επίφαση, αλλά αργότερα αναγνωρίζονται σαν αφεψήματα μαντζουράνας και δίκταμου, αλλά και την χαρακτηριστική μυρωδιά της μολόχας.
Στην όχθη της κομψότητας στον ουρανίσκο, ή εκεί τουλάχιστον θα ήθελε να καταχωρηθεί, παρά σε εκείνη της δύναμης και της στιβαρότητας. Μέτριος όγκος, κερασένιο κόκκινο φρούτο, ίσως και raspberries, ήπια ανθική επίφαση με γλυκά μπαχάρια, η οξύτητα στέκεται καλά, οι τανίνες λιγάκι στεγνούτσικές, να ακούγονται αρκετά και κομματάκι αποκομμένα, ο βοτανικός αφεψηματικός αντίκτυπος σε μακρινή ανάγνωση.
Στεγνώνει σχετικά γρήγορα από τον μέσο ουρανίσκο και έπειτα, γιά να αφήσει εκτεθειμένο το τανικό πλαίσιο, στην όχι επαρκώς μέτρια επίγευση, με μπαχαρένια και ελαφρά ανθικά στοιχεία.
Τόνος, σολωμός, Αγιορείτικος ροφός με καρότα και λαχανικά, κοκκινιστό κοτόπουλο, μπολονέζ, σπαγγέτι με πέστο Καλαμπρέζε, λαδερά με κόκκινη σάλτσα, ιμάμ.
