Λάλον Ύδωρ.
Φλέβα μπλαβιά μες τα ύπατά σου, Τουρτούρα.
Ποτάμι γαλανό από τις σχιστολιθικές ανασεμιές, σιδήρου πνέμα στα σωθικά σου.
Με Φάος κυανό ιριδίζουν οι φωνές της Ραψάνης, και χρώματα ατλάζικα, σέλας φιλντισένιο στα ράμνα του Μεγάλου Όρους.
ΠΟΠ Ραψάνη, Ιτέα Λαρίσης, Θεσσαλία
Ξινόμαυρο 70%, Κρασάτο 25%, Σταυρωτό 5%
Ανοιχτό και κάτι ψιλά, ρουμπινί.
Πορτρέτο άφατης γνησιότητας στην μύτη, τα φρούτα του Cezanne και του Van Utrecht μυρίζουν ζωντανά μπροστά σου. Αιθερικό ανθικό πέπλο από ρόδα και άγρια λουλούδια σκεπάζει το πανέρι με τις άγριες φράουλες, τα κεράσια και τα σμέουρα, ενώ λικέρ ιβίσκου και μωβ ανταύγεια γλυσίνας προτείνουν περαιτέρω ανθικότητα. Έμπλεη γλυκού μπαχαρώδους πλέγματος μέσα στο οποίο εντρυφούν αριστουργηματικοί βοτανικοί και γλυκείς φυτικοί τόνοι, μικρά αποσπάσματα από μόκα, τιραμισού και καφέ βιενουά, γίνονται τα σημεία που συμπλέουν αγαστά με την ευγενή, χαμηλόσυχνη νότα επεξεργασμένου πολυτελούς δέρματος.
Κεφαλαιώδες, υπέρτατο στο στόμα, ήρεμο, μιά συμφωνία πλήρους αρμονίας με θεμελιώδεις αρχές ισορροπίας όπου τίποτα δεν προεξέχει. Απαλά, γαλήνια γεμάτος όγκος, και ενώ δεν συνταράσσεται από εκρηξιγενείς εντάσεις, προσφέρει ανείπωτο, σπηλαιώδες βάθος. Νοσηρά νόστιμο, το γλυκόξινο ανθικό φρούτο διατρεχόμενο ορυκτά και με φλούδες από ερυθρωπά εσπεριδοειδή, ενατενίζεται από την φωτεινότητα και την φρεσκάδα της οξύτητας που όμως σε καμία περίπτωση δεν πιάνει υψηλά κλιμάκια που να ξενίζουν, συνεισφέροντας αμέριστα στην άψογη σφαιρικότητά του, όπως και οι τέλειες, μεταξένιες τανίνες που είναι ήδη μικρόκοκκες και μεγαλομοριακές έχοντας αδιανόητη λείανση. Το πολύπλοκο σύμπλοκο βοτάνων, γλυκών φυτικών εννοιών, μπαχαριών, μόκα και δέρματος, συνεχίζει να τροφοδοτεί με αγωνιώδες ενδιαφέρον.
Πολύ μακρά, εγνωσμένα ορυκτή επίγευση, με συγκινητικό λούσο και μοναδική, ντελικάτη απόκριση του βαρελιού. Πρωτοφανής νοστιμιά από τις τανίνες, αν είναι δυνατόν, που συμπλέουν αριστεύοντας με την γλυκόξινη και ερυθρά εσπεριδοειδή ροπή του ανθώδους φρούτου με το λικέρ σαγκουΐνι, με τα μπαχαράτα, αφανώς δερματικά, βοτανικά, μόκα τιραμισού και συν αυτώ τμήματα, να συνεντάσσσονται με ακρίβεια.
Το ζητούμενο είναι με τι ΔΕΝ πάει, αφού πρόκειται γιά μέγα γαστρονομικό αντικλείδι, πιάνοντας οτιδήποτε κινείται, πετάει ή και κολυμπάει (όσον αφορά ακριβά θαλασσινά, αλλά και ψάρια, με πολύπλοκες παρασκευές), θα το έπινα ακόμα και μόνο του, παρέα με την εκπληκτική πραότητα της νοστιμιάς του.
Παρ’όλ’αυτά, σε ένα τόσο ραφινάτο, λεπτεπίλεπτο κρασί, πράττοντας ύπουλα θα αντέτεινα μιά ρουστικιά, που θα μείνει αλησμόνητη: σουβλάκια από πολύ ποιοτικό, ει δυνατόν οικόσιτο ζώο, μαζί με παντσέτες ιδίου διαμετρήματος, όπου μόλις βγουν από την καρβουνιά, τυλίγονται καυτά μέσα σε πουγκί από χαρτί κουζίνας και αλουμινόχαρτο, μαζί με φτηνό άσπρο ψωμί, να ιδρώσουν γιά 10-15 λεπτά. Ανοίγετε και μπαίνετε στις πύλες της κολάσεως.
