Κλέος το άσβεστον της Λημνίας σταφυλής.
Χώματα που πατάει δικά της γίνονται.
Ρίζες που στέλνει, το μάκρος των αιώνων της γράφουν.
Κι’όταν ο κύρης σεβαστεί το βιός της, εκείνη τάλαντα του δίνει.
Κι’άμα στο νου του έχει τα καθάρια της, αυτή δικάζει του τα καλύτερα.
ΠΓΕ Μακεδονία, Γουμένισσα, Μακεδονία
Λημνιό
Κάτι λιγότερο από μέτριο ρουμπινί, διαπερατό.
Ο αιθέρας της ποικιλίας στην μύτη.
Ρόδινη ανθική πνοή με ρας-ελ-χανούτ. Λεβάντα προστρέχει, λικέρ κεράσι, και πολλά γλυκά μπαχάρια βουλιάζουν στον πυρήνα των κόκκινων κερασιών, βατόμουρων και raspberries, με ήπιες πιπεράτες νότες.
Του ιδίου ύφους συνήχηση στο στόμα, με το κομψό αρωματικό ανθικό υπόβαθρο να διαχέεται στο λεπτεπίλεπτο κόκκινο δασικό φρούτο. Τα γλυκά μπαχάρια, η λικερένια σαγηνευτική αίσθηση με την μπριόζα πιπεράτη νότα, αναπόσπαστα της δομής του μετρίου όγκου σώματος, και με τις τανίνες παρότι όχι αδύναμες, καθόλου Τάτσειες, την οξύτητα σε άριστη μέτρια φόρμα, με μόνο λίγο το αλκοόλ απειροελάχιστα να απασχολεί.
Πολύ καλή σε μάκρος ανθική, μπαχαράτη, πιπεράτη επίγευση με λικέρ κέρασι και τις σήμα κατατεθέν του οινοποιείου, ελαφρές οξειδωτικές νότες ξερών χόρτων, λίγο παραπάνω αλκοολική.
Αρωματικό, ήρεμης έντασης και όχι εξαγριωμένης πρωτεΐνικής ισχύος φαγητό. Άγριος σολωμός με πράσινο και ροζ πιπέρι, πουγκί χταπόδι με βαλσάμικο, σκόρδο, μπαχάρι και ολόκληρα πιπέρια, σουπιές με πληγούρι και μαύρη κορινθιακή. Συκωτάκια και καρδούλες πουλιών.
