Μοσχατιαία σύνθεση.
Στα γνώριμα μονοπάτια.
Στην φυσική ποικλιακή ροπή.
Η χαοτική οικογένεια του Μοσχάτου με τα δεκάδες συνώνυμα, γενετικές παραλλαγές και φυσικές διασταυρώσεις, εκπληρώνοντας τα ημίξηρα όρια.
Οίνος Λευκός Ημίξηρος, Έμπωνας Ρόδου, Δωδεκάνησα
Μοσχάτο Τράνι 50%, Μοσχάτο Αλεξανδρείας 30%, Μοσχάτο Σάμου 20%
Μέτριο λεμονί.
Τυπική Μοσχατίζουσα αρωματική ευμάρεια στην μύτη, με γιασεμί και αγιόκλημα να προΐστανται του βαθέος ανθικού πλούτου. Κομπόστα αχλάδι, βρασμένο, σιροπιασμένο κίτρο και μέλι φλαμουριάς στην κεντρική πρόσληψη, με νότες από γλυκό βούτυρο και ήπιων κίτρινων μπαχαρικών να πλαισιώνουν, έχοντας την βοτανική αποτίμηση σε κλειστά φεγγάρια, να έρχεται αθόρυβα από μέσα.
Ακριβής προβολή στον ουρανίσκο, του καταγραφέντος οσφρητικά φρούτου, με μία ελαφρά πιό τονισμένη βοτανική ρίγα που αναθαρρεί μέσα στην λιπαρότητα του ήπια γεμάτου όγκου. Έρχεται με απαλή γλύκα που αντικατοπτρίζει τα 10 g/l σακχάρων του όψιμου τρυγητού, με την οξύτητα να κάνει το καθήκον της, επιφέροντας μιά ικανοποιητική ισορροπία, αλλά όχι εκτινάσσοντας και το νεύρο. Εσωτερικές ορυκτές ακτινώσεις βοηθάνε στην ανάλαφρη αίσθηση που το διέπει, τα μπαχάρια παρουσιάζονται με μεγαλύτερη αρμοδιότητα, ενώ απαντάται χαλαρή φαινολική ραχοκοκκαλιά.
Μετρίου μήκους επίγευση, ελαφρά φαινολική και ορυκτά προσβάσιμη, με τα Μοσχάτα χαρακτηριστικά σε εμφανή έκθεση να τελειώνουν με βοτανική bitter απόληξη, μέσα σε γλιτσερή τρυγική πρόσληψη. Το θειώδες φαίνεται.
Καλά δροσισμένο, θα είναι ταμάμ γιά απεριτίφ, αλλά και με φρούτα ή φρουτοσαλάτες θα δράσει ωραία.
