Από μιά ανυπόληπτη χρονιά και από ένα όχι τόσο βροντερό appellation, το Bordeaux μας δείχνει πως δεν χρειάζεται να ξοδέψεις αστρονομικά ποσά γιά να εξασφαλίσεις μερικές σταγόνες απόλαυσης.
Αν είσαι προσεκτικός, μπορείς από μιά περιοχή όπως το Côtes de Castillon -του οποίου το terroir είναι ίδιο με τα ψηλότερα αμπελοτόπια του St-Emilion-, να ανακαλύψεις μαργαριτάρια μεσ’την λάσπη.
Και μπορεί η αξιολόγηση των 93pts του Decanter να είναι υπερβολική, αλλά μας δείχνει πως δεν πρέπει να παίρνεις αψήφιστα τέτοιου τύπου κρασιά.
AOC Côtes de Castillon, Bordeaux, Γαλλία
Merlot, Cabernet Franc
Μέτριο προς βαθύ ρουμπινί, με γκρενά ανταύγειες.
Κιούσπα (όχι, δεν πρόκειται γιά μάπα κρασί..), δηλ. τριμμένο κεραμίδι, γη, δέρμα, μαζί με ώριμο δαμάσκηνο, cassis και φρούτα του δάσους, συνθέτουν μιά ώριμη μύτη σαν κι αυτές που έχουν κάνει το Bordeaux δημοφιλές. Λίγο βερνικι δεν φαίνεται να ενοχλεί, αφού συντάσσεται σαν μέρος της πολυπλοκότητας.
Πολύ νόστιμο και απολαυστικό στο στόμα, με την ωριμότητα των φρούτων να χτυπάει έκκεντρα σε κάθε μέρος του ουρανίσκου και την ισορροπία εξαιρετική.
Δεν φεύγει ούτε ένα κλικ οξύτητας, τανινών ή αλκοόλ, ενώ η γλύκα της ζεστής χρονιάς δίνει ένα όμορφο άπλωμα, που δεν σ’αφήνει ασυγκίνητο.
Η επίγευση στροβιλίζει το φρούτο μαζί με μπαχαρένιες νότες από το βαρέλι, στοιχεία καφέ, κουβερτούρας και αμυδρής ορυκτότητας, γιά καλό χρόνο.
Αξίζει κάθε δεκάρα τα λεφτά του, όντας τίμιο, μεστό, δίνοντας σημαντικό βαθμό ευχαρίστησης.
Γιά χειροποίητο, ελαφρύ σουτζουκάκι.
