Η ειδοποίηση του παρελθόντος.
Του πως πρέπει να του συμπεριφερόμαστε. Τι πρέπει να κάνουμε. Τι πρέπει να δούμε.
Ποιά θα πρέπει να είναι η συνταγή του υπερπροϊόντος της οινικής μας δεξαμενής, που θα το κάνει να είναι ακόμη πιό θελκτικό, πιό ζωντανό στα χρόνια που θα έρχονται.
Τι θα συνιστά ακόμα μεγαλύτερη συγκέντρωση χωρίς απώλεια φινέτσας, πως το τανικό του θηρίο θα κατευνάζεται χωρίς να χάνεται ένα από τα βασικά συστατικά της δυνατότητας παλαίωσής του, πως θα μεγιστοποιείται η απόλαυση χωρίς να εξανεμίζεται το αποτύπωμά του.
Τα σημάδια που μας στέλνουν οι παρελθούσες εποχές, θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν όχι ως πυξίδα, όχι ως ο τυφλοσούρτης που πρέπει να ακολουθήσουμε πιστά, αλλά σαν μαθήματα που πρέπει να εμπλουτίσουν την ελλιπή ακόμα γνώση μας γιά το σταφύλι, σαν μέρος της παράδοσης που πρέπει να ενσωματωθεί στον νέο, λαμπερό δρόμο που χαράζει η ποικιλία.
ΟΠΑΠ (ΠΟΠ) Νάουσσα, Νάουσσα, Ημαθία, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Μέτριο γκρενά-ρουμπινί.
Τα χρόνια συνέλεξαν την εμπειρία τους και την αποδίδουν στην μύτη με κομψότητα, αέρα, και την αυτοπεποίθηση του ”παλιού” που ξέρει τι να κάνει.
Βρασμένο δαμάσκηνο με ωραίους δερματικούς τόνους, καπνιστά μπαχάρια, αποξηραμένα βότανα και τσουκνίδα, ντοματένια αποξηραμένα στοιχεία, αφέψημα φύλλων ελιάς, τσαγένιοι και γήινοι εισχωρητικοί τόνοι τρούφας.
Η αδήριτη επιβουλή του χρόνου πέρασε πάνω και μέσα από το σώμα του, απλώνοντας ήπια τον όγκο στον γεμάτο, αλλά δεν κατάφερε να ανασχέσει την αγριότητα των τανινών, που μεταφέρθηκαν ακούραστες μέχρι τα τώρα.
Μαγειρεμένα φρούτα, φυτικοί, ντοματένιοι τόνοι, ξερά βοτάνια και γλυκά μπαχάρια, με τσαγένιο και βαθιά γήινο στοιχείο και την οξύτητα να μην ξεπερνάει το μέτριο στην ένταση.
Επίγευση όχι ιδιαίτερα μακρά, σχεδόν μέτρια, στυπτική, φυτική και μπαχαρένια, με το γήινο, μανιταρένιο στοιχείο ολούθε.
Γιά ριζότο άγριων μανιταριών.
