Ήταν αυτή, η οικογένεια Santi, αρχικώς με τον Clemente Santi που θρυλείται ότι απομόνωσε τον κλώνο Brunello του Sangiovese στα 1840’s, και αργότερα με τον εγγονό του Feruccio Biondi που φύτευσε τα αμπελοτόπια με αυτό που αποκαλούσε sangiovese grosso και δημιούργησε την μπράντα Biondi-Santi το 1888.
Αυτή λοιπόν η οικογένεια ήταν που εφηύρε τον όρο Brunello di Montalcino. Στα χρόνια που ήρθαν, το brand Biondi-Santi πήρε μυθικές διαστάσεις και τα κρασιά του χρειάζεται μιά μικρή περιουσία γιά να αποκτηθούν, όταν μιλάμε γιά κάτι όπως η riserva του 1975, που έχει περάσει πλέον στη σφαίρα του θρύλου.
Brunello di Montalcino DOCG, Τοσκάνη, Ιταλία
Sangiovese
Κάτι λιγότερο από μέτριο ρουμπινί. Κλασσική, ρουστίκ γοητεία στη μύτη. Ένας στόλος από κόκκινα κεράσια αρματώνει τον ζωικό πυρήνα, όπου μιά στάλα soya sauce φαίνεται να αποδρά. Σχετικά κλειστή ακόμα, καθώς μη ξεχνάμε πως υπάρχουν ακόμα κρασιά από τα τέλη του 19ου αιώνα στα κελλάρια του κτήματος, που αυτοί που τα έχουν δοκιμάσει λένε πως είναι ασύλληπτα φρέσκα.
Φοβερή ενέργεια και φρεσκάδα στον ουρανίσκο, αφού το sour cherry φρούτο ανάβει σαν γιορτινό λαμπιόνι από την made in Italy οξύτητα.
Mονάκριβη φινέτσα τριγυρνά το γεμάτο -κι’όμως λεπτό- σώμα, ο ορυκτός ιστός σμαλτώνει το κόκκινο φρούτο κερασιού και βατόμουρου και περιπαίζει με μπρίο το στόμα, οι τανίνες εξαιρετικές, άφαντες κι όμως υπόγεια ισχυρές. Τι αίσθηση…
Μπαχαρένιες νότες από τα παλιά βαρέλια Σλαβονίας, στην μακρά γλυκόξινη και λίαν ορυκτή επίγευση.
Η εντοπιότητα είναι κάτι που θέλω πολύ εδώ. Cinghiale in Umido με pappardelle. Αν δυσκολεύεστε, παντσέτα αγριογούρουνου στο τηγάνι με φρέκα μυρωδικά και λαρδί. Γιά γερές κράσεις..
