Δεν βοήθησε η χρονιά.
Αλλά και πάλι δεν είναι θέσφατο ότι κάθε Σπίτι ή μικρή οικοτεχνία στην πολύφερνη Καμπανία, δημιουργεί αριστουργήματα.
Γιά την ακρίβεια, πέρα από τα Μεγάλα Σπίτια που έχουν ίδιον του καθενός σαφές αποτύπωμα και στυλ στις μη χρονολογημένες σαμπάνιες, όλες οι υπόλοιπες ετικέττες που φέρουν αναγραφόμενη χρονολογία, υπόκεινται στις βουλές των κλιματολογικών συνθηκών που θα επικρατήσουν στην εκάστοτε χρονιά.
Και φυσικά όλοι οι μεγάλοι σε αξιά και όχι μόνο, Οίκοι, δεν βγάζουν κάθε χρονιά τα χρονολογημένα πρεστιζάτα τους cuvees, ορισμένοι μάλιστα μπορεί να κάνουν αρκετά έτη, ψάχνοντας γιά το Άγιο Δισκοπότηρο..
Η ωμή πραγματικότητα όμως, προσγειώνει όλους τους υπόλοιπους και πολλούς από τους εσχάτως, ιδιαίτερα δημοφιλείς αμπελοκαλλιεργητές που ιδρύσαν δικά τους brands αντί να δίνουν τον πολύτιμο καρπό τους συμβολαιακά στους Μεγάλους Οίκους, να βγάζουν κάθε χρονιά τον κόπο τους.
AOC Champagne, Trannes, Καμπανία, Γαλλία
Pinot Νoir, Pinot Meunier
Μέτριο λεμονί, αλλά και μέτριος αφρισμός, με μεγαλούτσικες σχετικά φυσαλίδες, γι’αυτό το blanc de noirs από το Trannes.
Μύτη με άγουρα λευκόσαρκα, πράσινο φραγκοστάφυλο, υποψία άγουρων κόκκινων φρούτων και συγκρατημένα αρώματα ζύμης.
Γεμάτο στο στόμα, με τα άγουρα λευκόσαρκα να κάνουν πάλι την εμφάνισή τους, κίτρινα φρούτα και τα ζυμώδη αρώματα να παραμένουν στο επίπεδο της υποψίας.
Σαν να είναι κάπως πιό αισθητά τα υπολοιπόμενα σάκχαρα του dosage, τα οποία βέβαια η υψηλή οξύτητα καλιμπτάρει ή τουλάχιστον προσπαθεί, ενώ η ζυμώδης αίσθηση μαζί με κάποιο πράσινο στοιχείο και κιμμωλία, πηγαίνουν σε καλό μάκρος την επίγευση.
Κοτόπουλο, οστρακοειδή και οστρακόδερμα.
