Βαίτυλον.
Κρόνιος Ομφαλός.
Ο Ιερός Λίθος του Γένους.
Το Αγκωνάρι του Αγιωργίτικου αναλάμπει για τελαυταία φορά στο Φλιάσιο Πεδίο.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός Επιτραπέζιος, Πετρί Κορινθίας, Πελοπόννησος
Αγιωργίτικο
Σχεδόν βαθύ ρουμπινί με ιώδεις ανταύγειες και ελάχιστη διαπερατότητα.
Ανοίγοντας και κλείνοντας κατά περιόδους, η μοναδική μύτη δίνει την αλήθεια της. Μιά πενιχρή οσμή ψημμένων βολβών και ελαφράς ζωϊκότητας με βρασμένο ζωμό μοσχαριού, που ενσαρκώνει την αυθόρμητη ζύμωση, δεν μπορεί να σκιάσει την καθαρότητά της: μέσα, χορεύουν ζωντανά κεράσια και βύσσινα, αρμαθιές ολόκληρες. Από ώριμα μέχρι και πάστα και συμπύκνωμά τους, τρυπάνε κάθε μνήμη. Μιά στάλα από λικέρ τριαντάφυλλο και άλλη μία τόση από λικέρ λεβάντα ανοίγουν έναν σημαντικό ανθικό χωροχρόνο, με ερυθρά και σκουρότερα λουλούδια που ανακοινώνουν μέχρι και μπλε-μωβ υφάνσεις, ενώ ο ίδιος χρωματισμός ίσως σηματοδοτεί μιά ανεπαίσθητη στιγμή από blueberry, που δεν καταχωρείται επίσημα. Βαθιά πιπεράτη, υπάρχει ένας βοτανικός απόηχος που δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ευκρίνεια, κι όμως σοβεί βουβά περιμένοντας την κατάλληλη χρονικότητα για να εκδηλωθεί περισσότερο. Άμεμπτο βαρέλι, δεν αφήνει να αποδράσει τίποτα πέρα από ισχνές νότες κουβερτούρας Ισημερινoύ, cold brewed espresso, σχεδόν καθόλου γλυκά μπαχάρια ή μάλλον όσα χρειάζονται αφού raspberry mi-cuit και γλάσο σμέουρου γλυκαίνουν την εντύπωση.
Το αριστοτέχνημα τού Αγιωργίτικου, η καλλιέργεια τού φωτός του μέσα μας, ερωτοτροπεί με τον θόλο τού ουρανίσκου. Τετράκτινες βολίδες φρούτου διαπερνούν με αυθεντικότητα τα πάντα, δίκαιη απονομή αλήθειας ενός σταφυλιού που ποτέ δεν κατανοήθηκε επαρκώς ως προς την αδιάσειστη μεγαλοσύνη του. Δεν φλυαρεί με όγκο, δεν προσπαθεί να επιδειχθεί με διαστάσεις, το μέγεθός του τεράστιο μέσα στο στιβαρά δομημένο μέτριό του βάρος, σφιχτό σαν τις άχρονες πέτρες τού Φλειούντα με συμμετρική υπερπύκνωση. Ανεπίδεκτη καταγραφής, η κρυφά bitter νοστιμιά, ένα καθαρόαιμο έκφυλης σαγήνης καταστρέφει κάθε ικμάδα αντίστασης τού θυμικού, παραδίδεται εκείνο σε άνομες απολαύσεις. Μαίνουσα ένταση διακορεύει με ορυκτή και άφθαρτη όξινη μανία, μιάς οξύτητας που κατέχει τα μυστικά τού αιώνιου, τού ουρανομήκους, τού εσωτεριστικού Ερμητικού Φάεος. Μαγικές, τέλειες, υψιτενείς τανίνες που δεν λαμβάνονται όμως υπόψιν, αφού η προσθήκη τους στην αρχιτεκτονική αρτιότητα τού κρασιού έρχεται αβίαστα, σαν τον λίθινο εκείνο κύβο στην επιβλητική Μεγαλιθική Μυκηναϊκή κατασκευή, που κουμπώνει άψογα και δεν περνάει ανάμεσα στους αρμούς ούτε εκατομμυριοστό τού χιλιοστού.
Μακρά, διαφεντευτική επίγευση με διατρητική ορυκτή και όξινη γραμμή, τα γλυκά φρούτα με σιροπένιες και ζαχαροπλαστικές σοκολατένιες στιγμές παρελαύνουν ανεμπόδιστα στην μνήμη, παρασύροντας μαζί μικρές menthol εκπτύξεις με ήπια bitter επίταξη. Υπαρκτή θέρμη, που δεν μπορεί να διαταράξει το Ζεν τού οίνου.
H κορυφαία και στερνή στιγμή τού ”Τέσσερα” έτσι όπως μάλλον δεν θα την ξαναδούμε ποτέ, σε ένα βαθύ αποχαιρετιστήριο φιλί.
Μαριναρισμένα σουβλάκια προβατίνας, βρείτε Καλαρρύτικο πρόβατο. Αρνίσιο φιλέτο με πέστο φυστικού Αιγίνης. Σπετσοφάϊ με καπνιστά ριγανάτα λουκάνικα τού Χαρίτου. Χουνκιάρ μπεγεντί, αρνίσιο φυσικά. Δοκιμάστε καλές, ποιοτικές κοπές με αρχή ένα ωραίο 4-pepper sauce steak από την ξανθή ράτσα τού Ταξιάρχη, προχωρήστε με Bistecca Fiorentina από Scottona piemontese, σε μαντεμένιο μηχάνημα υγραερίου που θα τίς ψήσει τέλεια.
