Το θρυλούμενο πλεονέκτημα.
Η επαπειλούμενη κατάρριψη μιάς βεβαιότητας.
Περί της ιδανικότητας του γήρατος των αμπελιών.
Περί του αυτοματισμού μιάς αυτονόητης υψηλότατης ποιότητας του παράγωγου κρασιού των, δίχως την επιστράτευση με κοπιώδη λάτρα και απόλυτη στόχευση, του ανθρώπινου παράγοντα.
ΠΟΠ Αμύνταιο, Αμύνταιο Φλώρινας, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Μέτριο, ελαφρά διαπερατό ρουμπινί.
Ραφινάτη, κλασάτη μύτη που υπάγεται χωρίς δεύτερες σκέψεις στην κομψή πλευρά. Ευκταία κυριαρχία του κόκκινου, με κεράσια, βατόμουρα, σμέουρα και πολύ ώριμα κράνα, έχοντας εμβαθυμένη ανθική αντίστιξη καθόλη την διάρκεια, με λικέρ ιβίσκου να κάνει focus στην ηδονική μεριά. Πολύ ντελικάτο, προσεγμένο βαρέλι που δίνει σωρεία γλυκών μπαχαριών με ενσωματωμένα μέρη κακάο και ποιοτικής ωριμασμένης σοκολάτας, αλλά και καθόλου βανιλάτη υπερβολή, ενώ ενσωματώνονται άριστα βοτανικά και χαμηλής συχνότητας φυτικά στοιχεία, με άτονη δερματική νότα. Γήϊνα και μαύρου πετρώματος θέματα, επενδύουν σε κατώτατο κατώφλι αντίληψης.
Πράγματι, πολύ όμορφη διατύπωση στο στόμα, φινετσάτο, πολύ ωραίο σε όλα του. Εκφραστικό, κόκκινο ανθικό φρούτο στον ελαφρώς πάνω από μέτριο όγκο, αρκούντως νόστιμο και γλυκόξινο με εκλεκτική, πολύ ευέλικτη φυτική και βοτανική διανομή που αποφεύγει πράσινους και bitter σκοπέλους, καθώς και πολύ εστιασμένο ρασπάρισμα στις τανίνες που πλέουν λεία χωρίς να δείχνουν τα πραγματικά σημεία της ισχυρότητάς τους. Ακόμα και το υπό άλλες προϋποθέσεις εκφοβιστικό ίσως και απίθανο γιά ερυθρό, 3,26 pH και 6,75 ολικής, προσλαμβάνονται σαν ένα δρόσισμα φρεσκάδας και τίποτα παραπάνω, συμπαρομαρτούσης της ορυκτής ενέργειας. Το ελλιπές κομματάκι του ψηφιδωτού, ακούει στο όνομα της έντασης, της εισχωρητικότητας και του βάθους, που θα μπορούσαν να το εκτινάξουν, αλλά και πάλι είναι ωραιότατο. Το βαρέλι συνεχίζει να δίνει υψηλής ποιότητας παράσταση, αφήνοντας τα γλυκά μπαχαράτα ίχνη που πρέπει, με λεπτεπίλεπτη δοσολογία.
Η επίγευση είναι εκπληκτική. Σοβαρά μακρά, ορυκτή ασβεστολιθικά, αλλά και μπαχαρένια με υπέροχη λικερένια ηδύτητα που πλαισιώνεται με γλυκόξινο ντύσιμο, έχοντας τα υψηλά όξινα επίπεδα να μετουσιώνουν την παρουσία τους σε σαγκουΐνι, αφήνοντας πίσω τις φυτικές μνήμες.
Ακαταμάχητο στο τραπέζι, που είναι από τα δυνατά σημεία του.
Από κοκκινιστό μοσχάρι κατσαρόλας με κυδωνάτες πατάτες και κρασάτο κόκκορα με χοντρό μακαρόνι, μέχρι και εξειδικευμένες κοπές ωριμασμένου και μη, βοδινού, στην σχάρα με το δέον ανάλφρο ψήσιμο.
Από φτερωτό κυνήγι φούρνου, μέχρι και κριθαρότο και ριζότο οστρακόδερμων, ήτοι κωλοχτύπας και αστακού, αλλά και κοκκινιστό ροφό με μπάμιες.
