Αυτοφυές στο αίμα.
Το μιλέτι της Μονεμβασιάς, ξόρκι από τον Νότο.
Και σύμφυλο μετέβη στο Αρχιπέλαγος, και στα νησιά κατοίκησε.
Μα στις πέτρες του τόμπολου, ο αρχαίος βράχος βγάνει το αυτούσιο.
ΠΓΕ Λακωνία, Αγγελώνα Λακωνίας, Πελοπόννησος
Μονεμβασιά
Βαθύ λεμονί, αγγίζοντας την χρυσαφί απόχρωση.
Φίνα, ηδονιστική μύτη, με μαρμελάδα πράουστι και ζαχαρόπηκτα εσπεριδοειδή και κίτρινα φρούτα, ενόσω κυκλώνεται από ώριμη ανθικότητα ωχρών λουλουδιών αλλά και ανθόμελο. Στο λουσάτο περιβάλλον των κίτρινων μπαχαριών, οι βοτανικές νότες σε υποχθόνια πλην επιδραστική προβολή, με βουτυρώδη σημεία από lemon curd.
Χυμώδης, διαχυτική, λάγνα νοστιμιά στον λιπαρό, συμπυκνωμένο, γεμάτο ουρανίσκο.
Η κυρίαρχη γλυκιά πραουστιά δίνει επιβλητική παράσταση, ενώ λίγο ξωπίσω ώριμα κίτρινα φρούτα και ομόχρωμα άνθη εναγκαλίζουν το σύνολο. Η ιδιαίτερα υποστηρικτική οξύτητα ενσαρκώνεται με γινωμένα εσπεριδοειδή, με το περιρρέον βούτυρο να ενσωματώνεται στο ευρύ μπαχαράτο πλαίσιο που εκδίδει και πικάντικη έκφανση. Έχοντας τις βοτανικές ικμάδες χωνεμένες βαθιά, η δυναμική παρουσία του ορυκτού βυθίζεται σε ηδύτατους συνειρμούς από καραμέλα Mars, με ξηροκαρπάτα μικροΐχνη.
Πολύ καλή, ορυκτή και φαινολική επίγευση, εκθέτοντας όλα τα ultra νόστιμα χαρακτηριστικά και πλούτο, με πιό επιφανή την καραμέλα βουτύρου και τελειώνοντας ξηροκαρπάτα, αλλά το θειώδες τσακίζει.
Εμβληματικό λευκό του οινοποιείου, το οποίο κρατά πάντα σε αξιομνημόνευτο επίπεδο.
Φαγητό με πλούτο και δύναμη στο τραπέζι.
Φέτα ξιφία με αγγουρομαγιονέζα, φέτα μαγιάτικο με beurre blanc, πηχτά, κρεμώδη, τυρένια σαγανάκια θαλασσινών, κίτρινα λιπαρά τυριά, τορτελίνια με γέμιση τυριών σουφλέ με μπέϊκον, gnocchi με καπνιστό τόνο, λευκό κρέας τετράποδο και φτερωτό, άνετα, ιδίως με λευκές βουτυρένιες σάλτσες.
