Τήνος, η οβιδιακή.
Δεχόμενη τις φυσικές διαδικασίες σαν μέρος της ολότητας.
Και η δημιουργία αταλάντευτων μηχανισμών παραγωγής πανομοιότυπων κρασιών, δεν είναι στην φιλοσοφία της. Τουλάχιστον από παραγωγούς σαν τον Φόνσο, που ό,τι έχει να ακούσει, είναι από τα υψηλά κλιμάκια του περιβάλλοντος και του οικοσυστήματος, περιμένοντας να ξανάρθει κάτι μαγικό όπως ο τρύγος του ’18.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Κώμη, Τήνος, Κυκλάδες
Κουμάρι / Κουμαριανό 70%, Μαύρο Ποταμίσι 30%
Ανοιχτό προς μέτριο ρουμπινί, με ελαφρείς γκρενά ιριδισμούς.
Κομψή, συντονισμένη στο φρέσκο και αποξηραμένο κόκκινο φρούτο μύτη, μαζί με ξερά ερυθρά αγριολούλουδα. Κεράσια, κράνα και φραγκοστάφυλα, δέχονται πολύ έντονη αντίστιξη από Μεσογειακά βότανα και κύμινο, έχοντας λικερένιες νότες και αρωγή από γλυκά μπαχάρια, μόκα, καφέ και σοκολάτα.
Ήπια γεμάτο, ή αφράτα μέτριο και λίγο παραπάνω, στον όγκο του ουρανίσκου, λείο, με μέτρια οξύτητα και λιανισμένες, απαλές, κάτω από μεσαίου ύψους τανίνες. Το κόκκινο, περισσότερο αποξηραμένο φρούτο, γίνεται υποδοχέας μιάς επιτακτικής, εισχωρητικής σύγκλισης βοτάνων και φυτικότητας που εκφράζεται με ιδιαίτερη, καταλυτική bitter αιχμή που καταργεί τα πάντα. Το αποτέλεσμα της τελευταίας, είναι να συνορέψει με τις φαινολικές άκρες και να επανέλθει με ελαφρά στυπτική αίσθηση που προχωράει. Υπολειπόμενα στοιχεία από μπαχάρια, καφέ και σοκολάτα, στην περίμετρο.
Καλή σε μήκος επίγευση, πάνω από μέτρια, με λίγη τανική υπόμνηση. Προσπερνά τα μπαχαράτα και ελαφρά πιπεράτα εδώ, καφέϊνα και σοκολατένια σημεία, γιά να επιδοθεί ακραιφνώς bitter φυτικά και βοτανικά, θυμίζοντας ριγανέλαιο, πολύ καπελωτικά και άκομψα.
Ευκολοπροσάρμοστο με τα καλοκαιρινά στο τραπέζι.
Μιά χαρά θα τα πάει με αλλαντικά και κίτρινα σκληρά τυριά αλλά και ψητό κρέας στην σχάρα.
Πολύ καλό όμως με λαδερά και μελιτζάνα γενικώς, δοκιμάστε το με ιμάμ και μπόλικη ρίγανη με θρούμπι. Κοκκινιστά ριζότο οστρακόδερμων, φέτες από μαύρα βραχόψαρα με κοκκινιστή σάλτσα λαχανικών.
