Μέσα.
Βλέποντας μέσα.
Διακρίνοντας ανάμεσα.
Πίσω από το λάθος, πέρα απ’το σωστό, στο επέκεινα της ειμαρμένης.
Εκείνης, ν’αναστηθεί, μαζί με τα όμορα και ομόσπονδα του πληγιασμένου τόπου, Κερατσούδα και Μαυρούδι.
Το σταφύλι της μίας μέρας.
Που μία θέλει κι’ωριμάζει, και την επόμενη δεν έχει, τό’χασες.
Που στο δριμύ σακάτεμα των -20°, εκείνο περιμένει, εκείνο καρτερά, εκείνο αντέχει να φτάσει ο Οκτώβρης, και να κρατήσει τα θάρρητα του υψηλού όξινου σθένους του, γιά να το κόψεις.
Την μία εκείνη μέρα.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός Επιτραπέζιος, Σουφλί Έβρου, Θράκη
Καρναχαλάς
Ανοιχτό λαμπερό ρουμπινί, με αδιόρατη περασιά από γκρενά διάθλαση.
Βαθιά, πολύπλοκη, φινετσάτη μύτη πολλαπλών κόκκινων φρούτων του δάσους, με ανθικό κέντρισμα ροδοπέταλων, αρκετά γλυκά μπαχάρια, και υπερπηδώντας την πτητική νότα ”τσαπουρνίλας” που προσιδιάζει σε αλδεϋδικό σφάλμα, φυτική επικάλυψη που επιστρώνεται όμορφα στο σύνολο.
Οι 15 μήνες με τις φίνες οινολάσπες στο ατσάλι, δημιούργησαν έναν κομψό, αιθερικής υποστάσεως οίνο στο στόμα, με ανθικό προσανατολισμό στο αεράτο κόκκινο φρούτο των άγριων καρπών του δάσους με τα γλυκά μπαχάρια, όπου η δομικά πολύ υψηλή οξύτητα έχει χωνευτεί απαράμιλλα, οι τανίνες θυμίζουν σαντούκ στον μέτριο, αφράτο όγκο, που κεντάται αριστοτεχνικά από φυτικό νήμα, και που τελικά, η ορυκτή παλμική δόνηση το εξαϋλώνει με ενέργεια.
Πάρα πολύ μακρά, στην ουσία αδιαλλειπτο μέρος του μέσου ουρανίσκου, μπαχαρένια επίγευση, όπου έχει μιά βαθμηδόν εντεταμένα ορυκτή, ώριμα φυτικη και ανάλαφρα ανθική κορύφωση, που το κάνει εξαίσια ντελικάτο.
Η χρονιά του ’13 είναι η τρέχουσα γιά το οινοποιείο, σε λίγο θα βγει του ’16.
Μεγάλο όπλο στο τραπέζι, ή αν θέλετε στο καρό τραπεζομάντηλο του πικ-νικ.
Ρολό αρνί με βότανα, κρύο ριγανάτο χοιρομέρι με ροζ πιπέρι, κατσίκι με δενδρολίβανο, χοιρινή porchetta di Ariccia, αλλά αν αποφασίσετε να μεταβείτε σε κόκκινα ριζότο και κριθαρότο με οστρακόδερμα ή ροφό με μπάμιες, μαύρα βραχόψαρα με Αγιορείτικη κοκκινιστή συνταγή με λαχανικά, θα σας κάνει σίγουρα την χάρη.
