Το Cádiz στην Πάτμο.
Αναπνέοντας τις Ατλαντικές δροσοσταλίδες του Sanlúcar de Barrameda.
Και το Χérès ανακάλυψε το ηλιοκεντρικό σύμπαν του Δωδεκανησιακού τοπίου.
Και το Ασσύρτικο, δεν αποποιήθηκε καμία των ευθυνών του, καταπίνοντας αγόγγυστα τα οξειδωτικά κύματα.
ΠΓΕ Δωδεκάνησα, Βαγιά Πάτμου, Δωδεκάνησα
Ασσύρτικο
Ανοιχτό κεχριμπαρί, θολό, με πορτοκαλί και χάλκινες ανταύγειες.
Θεσπέσια οξειδωτική επιτήδευση στην μύτη, που εισβάλλει με μέλι πορτοκαλιάς και ερείκης.
Τα εισερχόμενα αποξηραμένα πυρηνόκαρπα πασπαλίζονται με γλυκά μπαχάρια και τρίμμα από ψημένες μανταρινόφλουδες. Λικέρ κουμ-κουάτ, αφέψημα δίκταμου εισάγει σε ισχυρή βοτανική αντίληψη έχοντας μακρινά ελαϊκά στοιχεία, ενώ τύρφη και ξερά μανιτάρια προσδίδουν γήϊνη διάσταση.
Κομψό, ντελικάτα οξειδωτικό, με διακριτό μηλίτη και με εκπληκτική μακρόσυρτη πολυπλοκότητα, παραθέτει ένα πολύ μεγάλο παράθυρο αρωμάτων, στον κάτω από μεσαίο, σχεδόν λεπτό όγκο. Ικανή οξύτητα που στέκεται παραπάνω από την μέση εκδίδοντας φουρνισμένα εσπεριδοειδή απόσπασματα, γιά να πλαισώσουν τα ξερά κίτρινα φρούτα και τις αποξηραμένες εκφάνσεις από ροδάκινο εδώ. Αρκετά πικάντικα μπαχάρια, συνδυάζονται με νότες τύρφης, ξινής μαγιάς και ξερών μανιταριών, ενόσω στίξεις από πράσινη ελιά και πράσινο τσάϊ συγκροτούν την σκαμπρόζικη βοτανική του φύση. Όλα υπόκεινται σε βαθύ ορυκτό τέμπο.
Πολύ μακρά, ελαφρά φαινολική, πολύ εντυπωσιακή επίγευση.
Τρέχει οξειδωτικά με ορυκτό σφυγμό, γήϊνη και ξηροκαρπάτη με ένα απατηλό πέρασμα από χουρμάδες, όπου αφού δοθεί με πολυδιαστατική οργανοληπτική διάθεση, καταλήγει σε επίμονη υπόγλυκη γραμμή.
Πάει με τα πάντα στην κυριολεξία.
Δοκιμάστε ξυδάτα Κρητικά λουκάνικα, παστά και καπνιστά ψάρια και κρέας, ξερές τραβηγμένες πικάντικες γραβιέρες, οσπριάδες με μπέϊκον ή καπνιστή παντσέτα με ξύσμα πορτοκαλιού.
