Αυτό που το δένει.
Αυτό που το γαντζώνει βαθιά.
Η αγκιστρωμένη ρίζα με τις απαρχές της ιστορικής συνέχειας, με το συλλογικό ασυνείδητο του λαού, με την συνειδησιακή θυμική φόρμουλα της κατοικημένης γης του.
Βιδιανό. Οι στάλες της Κρήτης μέσα του.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Δαφνές Ηρακλείου, Κρήτη
Βιδιανό
Πάνω από μέτριο λεμονί, διατηρώντας ελαφρά πρασινωπή απόχρωση.
Πληθωρική, λιπαρού προσιδιασμού μύτη, που εκχέει πυρηνόκαρπο και ώριμο λευκόσαρκο φρούτο με βερυκοκκένια πρόσφυση, ενώ εγείρεται υποψία και γιά κομπόστα ροδάκινο. Ενθουσιώδες μπαχαράτο περιβάλλον, γινωμένα ανοιχτόχρωμα άνθη αλλά και βοτανικοί τόνοι που αναδύονται σε ύστερο χρόνο.
Στιβαρό, πυκνό, και συνάμα ενεργητικό στον ουρανίσκο, με την ικανότατη σε ένταση οξύτητα να εκβιάζει εσπεριδοειδή πλοκή μέσα στον λιπαρό, γεμάτο όγκο. Δεν παραμερίζονται οι πυρηνόκαρπες και βερυκοκκένιες αρχές του, κι ενώ η ανθική του διάσταση συντηρείται, η μπαχαρένια δράση προσλαμβάνει και πικάντικη φόρμα, με διακριτή βοτανική σύσταση να μοιράζεται την διάρκεια μετά τον μέσο ουρανίσκο με το νεοαναφαινόμενο ορυκτό στοιχείο.
Πολύ καλή, ορυκτή, και ιδιαίτερα φαινολική επίγευση που δίνει σχεδόν ακραία τανική δομή.
Πικάντικα μπαχαράτη και ευκρινώς βοτανική φτάνοντας μέχρι και την bitter εκφορά, ανασύρει λεμονάτη πρόωση μέσα σε ελεγχόμενη θέρμη από το αλκοόλ αλλά και το τσιμπηματάκι του θειώδους.
Δεν παίζει στο τραπέζι, βάλτε του λιπαρά μεγάλα πελαγίσια, θα κοντραριστεί άνετα με χοιρινό, κατσίκι, αρνί και πουλερικά. Φουσίλι με κρέμα τυριού και καπνιστό μπέϊκον δείχνει γιά τι είναι ικανό σε σχέση με πάστα, που πρέπει να έχει αντίστοιχη δυναμική, ενώ κίτρινα πικάντικα σκληρά τυριά δεν θα το προβληματίσουν.
