Αμυνταιόπαις στην καρδιά.
Μα η ψυχή ελεύθερη. Οι αναπολήσεις, οι προσλαμβάνουσες, οι παραστάσεις και η κωδικοποιημένη τεχνοτροπία του δημιουργού του, πάνω από το έρμα της ποικιλίας.
Και η κανονικότητα της τελευταίας, παρακαμπτόμενη από το πως θά’πρεπε να είναι βιβλιογραφικώς οργανοληπτικά η ίδια, υποκύπτει στο εσωτερικό αφήγημα του ανθρώπου που παρήγαγε το κρασί της.
ΠΓΕ Φλώρινα, Άγιος Παντελεήμονας Φλωρίνης, Μακεδονία
Sauvignon Blanc
Μέτριο λεμονί.
Μεστά ανθική μύτη άσπρων λουλουδιών, με λευκόσαρκη κυριαρχία νεκταρινιών και κομπόστας ροδάκινου που δίνουν την επίφαση γλυκερής αίσθησης. Ήπιο μπαχαράτο περιβάλλον, ενώ ανθυποψία βαθιά καταχωνιασμένων βοτανικών αρωμάτων, τα καθιστούν δύσκολα αναγνωρίσιμα, εκτός ίσως από μιά ισχνή νότα μολόχας.
Σοβαρά ατυπικό, αλλά και σοβαρά νόστιμο στο στόμα, όπου η στιβαρή, σχεδόν υψηλή οξύτητα, κόβει ιδανικά την απροκάλυπτη γλύκα του φρούτου, στον λιπαρό περίπου γεμάτο όγκο. Ηδύτατα, ανθικά κομποστένια αρώματα αλλά και υφή, τονίζουν την γλυκιά διάθλαση των ώριμων λευκόσαρκων, σε ένα ήπιο μπαχαράτο περιβάλλον με ελλιπέστατο το βοτανικό θέμα, ίσως μόνο σαν πλανώμενη αμφιβολία πράσινου τσαγιού, γιά ένα κρασί που απεκδύεται τον τροπικό χαρακτήρα του passion fruit, αλλά και αποστρέφεται την λεμονάτη αυστηρότητα του Λίγηρα, κρατώντας μόνο την βαθιά ορυκτή του υπόσταση.
Καλή επίγευση, συνεχιζόμενα έντονα ορυκτή, αλλά και με συνέπεια στην διαδραματιζόμενη γλύκα, ελαφρά ανθική και μπαχαράτη, αφήνει ένα απαλό φαινολικό κράτημα γιά το τέλος και μιά αναιμική βοτανική υπόμνηση.
Πουλερικά, θαλασσινά και ψάρια, λευκά κρέατα με απαλές λευκές, ελαφρά γλυκίζουσες σάλτσες, λευκά μαλακά κατσικίσια τυριά.
