Ο ακλόνητος τρόπος της.
Σκοτώνοντας τα ίδια τα παιδιά της.
Εξολοθρεύοντας τον ίδιο τον σημαίνοντα καταλύτη που θα μετατρέψει τα σάκχαρα σε αλκοόλ, και ως εκ τούτου θα δημιουργήσει οίνο.
Το να δολοφονείς τις ίδιες τις ζύμες σου, το να αυτοστρεσσάρεσαι από το αμπέλι μέχρι και την ζύμωση, μπορεί γιά κάποιο άλλο σταφύλι να είχε ολέθρια αποτελέσματα.
Όχι γιά την Μαυροδάφνη.
Ούσα εγγενώς αναγωγική, έχοντας κάνει σημαία της τα θειολικά αρώματα και χρησιμοποιώντας την φυσιολογική ανεπάρκεια του μούστου σε θειούχα αμινοξέα όπως η μεθειονίνη και η κυστεΐνη, που εξαναγκάζει τις ζύμες να προβούν στην διαδικασία του μονοπατιού αναγωγικής ακολουθίας, δημιουργώντας πρώτα σουλφίδια, και κατόπι πολύπλοκων διαδικασιών να φτάσουν να δώσουν μεθειονάλη, μεθανοθειόλη και αιθανοθειόλη, και αργότερα τις πτητικές θειόλες-σήμα κατατεθέν της, που αναγνωρίζουμε ως τα ιδιαίτερα αρώματά της.
ΠΓΕ Πλαγιές Αίνου, Ληξούρι, Κεφαλονιά, Επτάνησα
Μαυροδάφνη
Βαθύ πορφυρό.
Μαυροδάφνειος παράδεισος στην μύτη.
Δερματικά, ζωικά, barnyard, και βοτανικά/ευκαλυπτένια αρώματα, νοτίζουν το συμπαγές μαύρο φρούτο δαμάσκηνου και φραγκοστάφυλου.
Ελαφρείς ανθικοί υπαινιγμοί, γλυκά μπαχάρια και γλυκόριζα, ορυκτή υποψία μαύρου πετρώματος.
”Μαύρη” αίσθηση, με μικρή βυσινένια στίξη, σοκολατένιο στο στόμα, με τα ιδιότυπα αρώματά της να παρακολουθούν από κοντά το γλυκόξινο σκούρο φρούτο στον συνεκτικό μέτριο και άνω, όγκο, που προσφέρει ευχαρίστηση και δομημένη ισορροπία, αποτέλεσμα των εξαιρετικών τανινών που γλιστράνε μέσα στην ισχυρή φύση τους, και της σοβαρής, ενεργητικής οξύτητας, που κυμαίνεται πάνω από την μέτρια ένταση.
Η ορυκτή αίσθηση που εντείνεται μετά τον μέσο ουρανίσκο, βρίσκει έδαφος να αναπτυχθεί και στην αξιόλογη επίγευση που έχει έντονα σοκολατένια στοιχεία, με πάντα κοντά τα animal/βοτανικά.
Βοδινό γάστρας, σουτζουκάκια με αρκετό το αρνίσιο ποσοστό, κοκκινιστό βουβαλίσιο χτένι, χοιρινό καρέ στον φούρνο, έντονα σκληρά τυριά.
