Το ασφράγιστο ταξιδιωτικό έγγραφο.
Το ανοιχτό γράμμα που άφησε η ποικιλία.
Από τις Καταλανικές πλαγιές που η Llicorella πρωτόγραψε τα ίχνη.
Από την ανάκλαση των Garrigues του Γαλλικού Νότου που ρουφά θέρμη.
Στην γη της Μεσσηνίας, που τα αυτόριζα κούτσουρα απομυζούν ιστορία.
ΠΓΕ Μεσσηνία, Ζευγολατιό Μεσσηνίας, Πελοπόννησος
Carignan
Μέτριο ρουμπινί.
Εξαιρετικής ιδιοσυχνότητας μύτη, που μαζεύει ένα ευρύτατο ανθικό φάσμα από κόκκινα αγριολούλουδα και μωβ ανθάκια, μέχρι το πολύ διακριτό και ενοχικό άρωμα του πελαργόνιου και λιγότερο των χρυσανθέμων.
Η βοτανική θεώρηση έρχεται με το στίγμα της αρμπαρόριζας, μπαχάρια σκεπάζουν με γλυκιά αίσθηση το κόκκινο φρούτο κερασιού και αγριοβύσινου, ενώ ανισένιες οσμές θα μπορούσαν να πάρουν άλλη μιά βοτανική εκδοχή σαν γευσιγνωστική σημείωση.
Υπέροχο, εκρηκτικά ζωτικό στο στόμα, απεκδύεται το ύποπτο γεράνι, γιά να επιδοθεί σε μιά ιδιότυπη διάταση εν είδει διελκυστίνδας, με αγριοβύσινα και κεράσια στην μία μεριά, και blood orange στην άλλη, με υποβολέα την τριζάτη οξύτητα που του δίνει ενέργεια. Συνεχίζει να περιβάλλεται ανθικά στο κόκκινο φάσμα και ασφαλώς με γλυκιά μπαχαρένια νύξη στον σαρκώδη, μέτριο όγκο, καταπίνοντας το εκφοβιστικό στην αναγραφή, υψηλότατο αλκοόλ, και απαντώντας με τα βοτανικά σημεία της αρμπαρόριζας και του γλυκάνισου, βοηθεία των καλής πάστας ισχυρών τανινών, που παρότι έχουν αρκετή σάρκα, δεν σκαλώνουν ιδιαίτερα.
Καλή επίγευση, με ένα απειροελάχιστο πέρασμα αλκοόλ που κυλάει ανώδυνα και εκτείνεται θερμά, κυρίως στο τέλος, με το ανθικό, μπαχαρένιο και βοτανικό ενδιάμεσο, να σκληραίνει γιά λίγο από την τανική δύναμη, γιά να το απλύνει η αναζωογονητική αίσθηση του σαγκουίνι.
Κοκκινιστό κοκοράκι, κόκκινο κριθαράκι με κατσικίσια φέτα και ούζο, ροφός με μπάμιες και μαύρα βραχόψαρα με κοκκινιστή σάλτσα λαχανικών, χοντρό μακαρόνι με chevre, σχοινόπρασο, κόκκινες και πράσινες πιπεριές, σκορδάτη κόκκινη σάλτσα και καραβίδες σβησμένες με ούζο.
