Μόνο ένα μικρό άγγιγμα.
Μιά μονάχα λοξή πινελιά.
Και η γηγενής σπορά έταξε χρώμα βαθύ.
Η μικρή ποσόστωση του Λημνιού, ήταν αρκετή γιά βάψει το εξ Αλεξανδρείας αντιδάνειο του Μοσχάτου.
Και τα υπόλοιπα τα ανέλαβαν τα ξερικά χώματα του ηφαιστείου, και η στείρα διάθεση του ανθρώπου να παρέμβει.
Οίνος Ροζέ Ξηρός, Άγιος Δημήτριος Λήμνου, Βόρειο Αιγαίο
Μοσχάτο Αλεξανδρείας, Λημνιό
Μέτριο σωμόν με πορτοκαλί ανταύγειες.
Πολύ λαχταριστή, σχεδόν ζωντανή μύτη ώριμων βερύκοκκων και λωτών, με άνθη πορτοκαλιάς, μέσα σε ένα ωραίο, πολύ εκφραστικό μπαχαρένιο πλαίσιο, ενώ μιά νότα σαγκουΐνι τονίζει μέρος της φρέσκιας διάθεσης.
Ωραίο και στακάτο και στο στόμα, με το ευρύ μπαχαράτο και πιπεράτο περιβάλλον των ώριμων πορτοκαλί πυρηνόκαρπων με την ανθική στίξη, να τονώνεται από την ισορροπημένη οξύτητα που γράφει λίγο πάνω από μέτρια, αλλά και την ενεργητικότατη ορυκτή γραμμή να συμπαρομαρτείται από ρόδινη εσπεριδοειδή κρούση γιά να δώσουν ζωτικότητα στον μέτριο όγκο.
Μέτρια και κάτι, πολύ ορυκτή και πιπεράτα μπαχαρένια επίγευση, με ελαφρά πιό αισθητό το θειώδες.
Ψητά μεγάλα μπαρμπούνια, τηγανητές κουτσομούρες, γαύρος πλακί, ψητή παλαμίδα, κοτόπουλο με πιπεριές Φλωρίνης και κους κους, καναπεδάκια με σολομό, επεξεργασμένα κρέατα τύπου jamon και prosciutto.
