Μικρό καπετανάτο της αυθάδειας.
Εκείνο που δεν αυτομολεί. Εκείνο που βγάζει γλώσσα στον εχθρό.
Η Νεμεάτειος πρόκληση προς άπασα την επικράτεια, να εξωθήσει την μακαριστή έκφανση του πορφυρού χυμού στα όρια.
Η εκκεντρική διατύπωση της ευμάρειας του Αγιωργίτικου, που σνομπιστικά δηλώνει αδιαφορία γιά την έξωθεν καλή μαρτυρία.
Και από εχθρούς.
Και από φίλους.
ΠΟΠ Νεμέα, Νεμέα Κορινθίας, Πελοπόννησος
Αγιωργίτικο
Μέτριο προς βαθύ ρουμπινί.
Πολύπλευρη μύτη, πρωτίστως μπαχαρένια και πιπεράτη, που αποκαλύπτει όμως έναν πυκνό πυρήνα μαύρου κερασιού αλλά και βύσινου γιά το κόκκινο, με ζουληγμένα φρέσκα πέταλα σκούρων λουλουδιών, μαύρο σπασμένο πέτρωμα, με κρυμμένη βοτανική και φυτική επίφαση, και στιλβωμένο δέρμα σε πολύ χαμηλό κατώφλι ανάγνωσης, ενώ maraschino υποδύεται την γλύκα.
Γενναιόδωρο στο στόμα, με ισχυρό τέμπο και θεώρηση.
Ο πλούσιος όγκος διαχειρίζεται με επιδεξιότητα το νόστιμο, πηγαίο, πυκνό μαυροκόκκινο μπαχαράτο φρούτο με τις ανθικές εκφορές, με το διατρητικό αλκοόλ να μην συμμορφώνεται ως προς την εν γένει στρογγυλάδα, τις πολφώδεις, πολλές αλλά γλυκές τανίνες να περνούν λιπαντικά, και την γεροδεμένη οξύτητα να ανεβάζει τους τόνους.
Ορυκτά στοιχεία που διαχέονται αφειδώς, ενώ το δερματικό θέμα μάλλον κάνει έκπτωση προσώρας αφού παραμένει άτονο, αλλά υπάρχει ωραία χωνεμένος φυτικός παλμός που απέχει παρασάγγας από πράσινη αγουρίλα, μπαίνοντας ομοιόμορφα στο κάδρο.
Μακρά, αλκοολική δυνατά επίγευση, με ορυκτές νότες να διατρέχουν το γλυκόξινο μπαχαρένιο διάνυσμα.
Κοπές από prime beef, κίτρινα σκληρά τυριά, βοδινός φούρνος με φρουτώδεις σάλτσες, και επειδή το καλό Αγιωργίτικο δεν γουστάρει ελιτισμούς, γύρος στα κάρβουνα με μουστάρδα από Γουμένισσες, φρέσκο μαϊντανό και παλιό κρεμμύδι.
