Ο ινστρούκτορας των χαμένων αναμνήσεων.
Το Chardonnay των όλων. Το Chardonnay των πάντων.
Εκεί που πάντα ήταν, χωρίς ποτέ να ήταν. Εκεί, που όπου πατά, καθαγιάζει κάθε σπιθαμή.
Ναι, αυτό είναι σωστό.
Το Chardonnay να μην έχει πατρίδα.
Γη του, να είναι κάθε γη που φύεται. Χώρα του, να είναι όποια χώρα κατοικεί.
ΠΓΕ Κορινθία, Λαλιώτη Κορινθίας, Πελοπόννησος
Chardonnay
Βαθύ λεμονί.
Μέγιστο κύρος στην μύτη.
Πορτοκάλι, κλημεντίνη και ροζ γκρέηπφρουτ, σε ένα αρχοντικό εσπεριδοειδές κρεσέντο που αφήνει οτιδήποτε λευκόσαρκο ή πυρηνόκαρπο, σαν αντανάκλαση.
Άνθη πορτοκαλιάς και λεμονόφυλλα στην αντιδιαστολή μεταξύ ανθικού και φυτικού στοιχείου, ενόσω ο gunflint ορίζοντας εφεσιβάλλει γιά την κυριαρχία, επιφυλασσόμενος γιά το μέλλον.
Λευκά μπαχάρια και πικάντικα βόοτανα έπονται, το βαρέλι δεν κάνει την εμφάνισή του.
Συναρπαστική νοστιμιά από άγουρη κλημεντίνη και γκρέηπφρουτ στον ουρανίσκο, με τα λευκά άνθη και τα ανοιχτόχρωμα μπαχαράτα αρώματα να βρίσκουν μικρές ικμάδες από πούδρα μπαρουτιού, αλλά και πικάντικα πράσινα βότανα, όπου και πάλι το λευκόσαρκο στοιχείο δείχνει να υποσκελίζεται.
Πολύ κολακευτική, ηλεκτροφόρος ορυκτή ασβεστολιθική γραμμή που τρέχει μαζί με την υψηλή οξύτητα γιά να μαζέψουν τον όγκο στον σφιχτοδεμένο μέτριο, παρά σε αυτό που φαντάζει γεμάτος.
Η εξεύρεση βαρελάτων και βανιλάτων στοιχείων αποτελεί άθλο, με την εξαίρεση της ελαφρά ανιχνεύσιμης ζυμώδους συμπεριφοράς.
Crystal clear, αγνό, καθαρό, το καλύτερο Ça μέχρι τώρα.
Πολύ καλή σε μάκρος επίγευση, ορυκτή, spicy και μπαχαρένια, με ικανό φαινολικό κράτημα, και με ένα πέρασμα από gooseberry και ξινόμηλο να εφιστούν την προσοχή γιά την νεότητά του.
Μεγάλη αξία με το γαστριμαργικό σύμπαν των λευκών -και όχι μόνον- κρεάτων.
Λουκάνικα με πορτοκάλι του Μουτεβελή, χοιρινό παστό Καλαμάτας, αρνίσια παϊδάκια, κατσίκι στις κληματόβεργες, χοντρή παντσέτα στον φούρνο με πουρέ ξινόμηλου, καπρικό με λεμονόφυλλα, μεγάλα πελαγίσια στην σχάρα.
