Η Αίρεση των μπλε φεγγαριών.
Κυανό, χρώμα τού βαθέος ψύχους.
Συλλέκτης Κοσμογονίας -μαζεύοντας σύννεφα απ’ τον Όλυμπο.
Η συνάντηση με τους Θεούς αναπόφευκτη στον τόπο γεννήθηκε το ανθρώπινο ύψος.
ΠΟΠ Ραψάνη, Ιτέα Λαρίσης, Θεσσαλία
Ξινόμαυρο 70%, Κρασάτο 25% Σταυρωτό 5%
Ανοιχτό ρουμπινί, πλήρως διαπερατό, με πολύ ήπια γκρενά υπόνοια.
Μύτη κατευθείαν από τούς Ουρανούς, δεν παρεμβάλλεται τίποτα άλλο. Μύτη μάγων και μαινάδων. Fraise Royale Cocktail, φρέσκος πολτός φράουλας, Fraise Tagada και fraise tarte tatin, ακτινοβολούν το μικρό κόκκινο μαγικό φρούτο. Ερυθρά αγριολούλουδα, ρόδα. Rhubarb crumble περιχύνεται με cherry liqueur, κρέμα από lingonberry και καραμελωμένα raspberries βαθαίνουν την άλικη ανταύγεια. Κομψότατη βοτανική πρόσφυση σε ένα αποξηραμένο σμάρι από μυριστικά φυτά, ντοματόφυλλα, φύλλα παντζαριού και βολβός, εισάγουν την φυτικότητα με ντελικάτο τακτ. Ελαφριά ρουστίκ πινελιά από ψημμένη παντσέτα, η εικόνα παραμένει αμόλυντη. Άηχο βαρέλι, με όμορφα γλυκά μπαχάρια και ραφινάτα ίχνη από mochaccino και κουβερτούρα.
Κατέρχεται με δέσμες Φωτός από ψηλά, ταυτόχρονα το κρασί κατεβάζει κάτι απ’τα ψυχρά νέφη τού βουνού για να φέρει τον Βοριά στο στόμα. Υπέροχο coolness και μιά φρεσκάδα που δύσκολα συναντιέται στις εγχώριες συντεταγμένες, εμφανίζεται με σχεδόν άϋλη υπόσταση γεμάτο θηλυκότητα, εύθραυστο φαινομενικά, μα κραταιό στην ψυχή. Κρυστάλλινο και διάφανο, αναθεωρημένο από μιά ενεργειακή πηγή κρυμμένη βαθιά στα έγκατα των μπλε και πράσινων σχιστόλιθων, απ’όπου και αντλεί και την ορυκτή ανάμνηση των οξειδίων τού σιδήρου, τελεί μιά διαδρομή αιθερική. Με αφάνταστο 12,65% αλκοολικών βαθμών, στέλνει στο πυρ το εξώτερον βορειοευρωπαϊκούς ομόλογους αντιπάλους, δείχνοντας την μυθική φέρμα τού Ολύμπου. Όλη φως και εκλάμπρυνση, η οξύτητα μοιάζει με ice cool led, ανοίγοντας συνεχείς διαδρόμους για να αναγνωστεί το φρούτο με ευκρίνεια και σχολαστική λεπτομέρεια. Μέτριος μετά βίας, αέρινος όγκος, και αδιανόητο φινίρισμα στις ισχυρές τανίνες που ανάθεμα κι αν τίς λογίζει κανείς μέτριου ύψους, κάνουν τον οίνο αυτό μιά στιγμή ορόσημο για την Ραψάνη. Ίσως και για το Ελληνικό κρασί, στην έξωθεν μαρτυρία τού πως μπορεί απ’την Μεσόγειο να γίνει εξαγωγή δροσιάς και αναψυχής.
Μακρά, φαντασμαγορικά πολύπλοκη επίγευση με ορυκτή ενέργεια, και τα εβδομηντάχρονα κύπελλα πιάνουν δουλειά, στέλνοντας διηνεκή ραπόρτα ιχνηλασίας των επιμέρους χαρακτηριστικών.
Θα απελευθερωθεί στο εμπόριο στην 1/11.
Είναι πλέον φανερό, πόσο η τεράστια δυναμική αυτής τής παρσέλας φωτός, αποδυναμώνει την κόκκινη ετικέτα των Old Vines τού οινοποιείου χωρίς αυτήν, αλλά και ταυτόχρονα πιστοποίηση τού πόσο άξια είναι να βγαίνει μόνη της.
Γεννημένο για Ελασσονίτικο. Αλλά είναι ένα κρασί ύψιστης γαστρονομίας, από τα πολύ σπάνια που μπορούν να αναλάβουν με την ίδια επιτυχία μιά αστακομακαρονάδα με linguine, έναν κρασάτο οικόσιτο κόκκορα με γιουφκάδες, ένα χοιρινό με ντομάτα και ρύζι, και ταυτόχρονα να επεκταθούν σε tagliata από εξεζητημένες κοπές ακριβών βοδινών. Εξαίρετο με φίνα αλλαντικά και λουκάνικα. Το ονειρεύομαι με μιά σπάνια βλαχοσφυρίδα, με ξινή σάλτσα ντομάτας, καρότα και πολύχρωμες πιπεριές, ή ένα carpaccio από καλκάνι με yuzu, μαύρο σταφύλι και ανθούς αλατιού.
