Φιλόδωρον.
Το εκθετικό ανταποδίδειν της Μαλαγουζιάς.
Ασμένως πολλαπλή αποπληρωμή των καταβληθέντων, υπό κατάλληλων συνθηκών.
Και τα πρωτόκολλα που ερεθίζουν αυτήν την σπάνια απαντώμενη γαλαντομία του σταφυλιού, βρίσκονται καλά κρυμμένα μέσα στην μυστηριακή αχλή τού Χοιρόδασους.
ΠΓΕ Άβδηρα, Άβδηρα Ξάνθης, Θράκη
Μαλαγουζιά
Μέτριο, ιδιαίτερα πρασινωπό λεμονί.
Απίθανη μύτη, ξέξασπρη από καθαρότητα, πάλλευκη από αγνότητα, ακόμα κι όταν χαμηλόσυχνα θειολικά ίχνη την προσεγγίζουν. Ανοιχτόχρωμα λογιών-λογιών ανθάκια που απεκδύονται την φλύαρη αρωματικότητα, την ώρα που το κρασί εμβαθύνει σε μιά εσπεριδοειδή χοάνη που δεν έχει τέλος, κάνοντας πέρα ό,τι πυρηνόκαρπο σημείο θα μπορούσε να ιχνηλατηθεί -ή μάλλον θέτοντάς το στο περιθώριο-, μα αφήνοντας χώρο για φρέσκα μήλα που εκλύουν δροσιά παντού. Spicy και πιπεράτη μπαχαρένια με ελαφρά σημειολογία πικάντικων σπασμένων σπόρων και αιθέριων ελαίων, προχωρώντας στην ανάγνωσή της οι βοτανικές νότες συμπεριφέρονται το ίδιο σπιρτόζικα. Αόρατο βαρέλι, με λίγα ζυμαρένια στοιχεία από την παραμονή των οινολασπών και ελάχιστο νωπό αμύγδαλο. Μαλαγουζιά, ουκ είδον πειστικά.
Πρωτόφαντη εκρηξιγενής πάστα στο στόμα, και όλα αναταράσσονται από παθιασμένα κύματα έντασης και υπερόξυνσης, καθώς η οξύτητα τρυπάει μανιασμένα από βαθιά μέσα. Στον γεμάτο όγκο, το βάρος εξαερώνεται και ελαφρύνεται τα μάλα, αφού πέραν της ακατάσχετης φρεσκάδας τού κρασιού από προφανείς λόγους, το ορυκτό έχει την βούληση να σπρώξει ένα σκαλί παραπάνω την καθηλωτική ενέργεια που το διατρέχει. Άρχων της ζώνης το εσπεριδοειδές, όπου grapefruit μαζί με το pink αδερφάκι του, satsuma citrus, λεμόνια, φράπες, και τέλος lime, αφήνουν λίγα περιθώρια διεκδίκησης θέσεων από άλλους καρπούς, στέλνοντας στα αζήτητα τα πενιχρά σημεία βερυκοκκένιας και ροδακινένιας γλύκας. Το δε lime, είναι ο συνδετικός κρίκος με την όποια αρωματικότητα, αλλά είναι και ο εγέρτης βοτανικής πιπεράδας και μπαχαρένιας σπιρτάδας, ενώ το βαρέλι πάλι δίνει ακριβή παράσταση εσωκλείοντας τους ζυμαρένιους και νωπού αμύγδαλου τόνους.
Μακρά, ορυκτή μέχρις εσχάτων επίγευση, με την οξύτητα να περνάει γενεές δεκατέσσερις, και την εκδήλωση σπόρων, πιπεριών, μπαχαριών και βοτάνων, να τσακίζει κόκκαλα, ποδηγετώντας την αρωματικότητα των αιθέριων ελαίων, και των ανθέων και φύλλων lime. Στο μεσοδιάστημα, αχνές ζυμαρένιες και νωπού αμυγδάλου νύξεις υπενθυμίζουν συμβολή βαρελιού και νεκρών ζυμών.
Η καλύτερη Μαλαγουζιά που έχω δοκιμάσει από το Θρακιώτικο οινοποιείο, και από τις μετρημένα κορυφαίες του τόπου, άρα και του κόσμου. Μπορώ να ανακαλέσω στο ίδιο επίπεδο, αλλά με εντελώς διαφορετική φιλοσοφία, στυλ και οργανοληψία, εκείνη της σοδειάς τού ’21 τού Γεροβασιλείου. Η τρέχουσα χρονιά, από ένα οινοποιείο που ξέρει πότε να απελευθερώνει τις σοδειές στην αγορά, παρόλη την πίεσή της για νέα πράγματα.
Ψάρια, θαλασσινά, λευκό κρέας (αλλά και κόκκινο κρέας, ναί!), πουλερικά, πρέπει να είναι σε υψηλό επίπεδο έντασης και συνοδευόμενα από καυτερές και πικάντικες λευκές και πράσινες σάλτσες με ύπαρξη βοτανικού παράγοντα. Θα πήγαινα από gremolata, chimichurri, guacamole, μέχρι ακόμα και το δηλητηριώδες Wasabi. Πικάντικα κίτρινα σκληρά τυριά, ζυμαρικά με πέστο και όχι μόνο.
