Επινοώντας καλοκαίρι.
Τα θερινά ροζέ της κοιλάδας.
Ένα κλεμμένο εποχικό παράθυρο στον Ελικώνα.
Μιά σταλίτσα Μούχταρο, ήταν σαν μιά σταγόνα μελάνης μέσα σε ένα ποτήρι νερό.
ΠΓΕ Στερεά Ελλάδα, Άσκρη Βοιωτίας, Στερεά Ελλάδα
Sauvignon Blanc 90%, Μούχταρο 10%
Σχεδόν βαθύ σομόν, ίσως μιά αδιόρατη ιώδης ανταύγεια.
Προσκαλεστική, ”νόστιμη” μύτη, με ζαχαρωμένα φρούτα παπάγιας και μάνγκο στο προσκήνιο, όπου γλυκό του κουταλιού φλούδας πορτοκαλιού και μαρμελάδα μανταρίνι, επιτείνουν την απατηλή αίσθηση της γλύκας. Καραμελωμένα πορτοκαλόχρωμα λουλούδια δένουν γάντι, ενώ είναι ιδιαίτερα spicy και παιχνιδιάρικη στο μπαχαρώδες της άρτυσμα, μην αφήνοντας παραπονεμένη καμία βοτανική πτυχή, που κι αυτή δίνεται με ελαφρά πιπεράτο προσδιορισμό.
Η γλύκα διαχέεται με αρκετά δοτικό τρόπο στο στόμα, είναι εκεί, υπομνύεται με απαλή δοσομέτρηση χωρίς να είναι φορτική ή επιτακτική. Στο μετρίου όγκου σώμα με την ελαφρά λιπαρή υφή, το φρούτο επενδύεται με επιφυλακτική ηδύτητα, αποτυπώνοντας με μετριασμένη σαφήνεια τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του, η μέτρια οξύτητα χρησιμοποιεί τα εγγενή ορυκτά ποσοστά του Sauvignon, για να δράσει συνδυαστικά προς αποφόρτιση. Ίσως ένα κλικ πιό πικάντικο εδώ με πιό εδραιωμένη την φυτική και βοτανική σύνθεση, έχει ήπιες τανίνες που ταιριάζουν στο σύνολο.
Μέτρια, πικάντικη επίγευση, με δυνατό μπαχαράτο φορτσάρισμα μέσα στην ευρεία γλυκερολική και όχι μόνο, πλεύση, τα βοτανικά και φυτικά σημεία του που είναι πιό διακριτά εδώ, παίρνουν κι αυτά πιό πιπεράτη τροπή. Το θειώδες ακούγεται πολύ.
Όχι ότι είναι το απαύγασμα της γαστρονομικότητας, αλλά με το κατάλληλο φαγητό, όπως noodles με καρότα, soy sayce και γαρίδες, Thai curry κοτόπουλο, σολομό με πράσα, θα τα πάει μιά χαρά. Ψάρια πλακί, βάζοντας σε προτεραιότητα γαύρο και μπακαλιάρο, επίσης ενδείκνυνται.
