Το ομόλογο της τέφρας.
Η εξαργύρωση της πένητος γαίας.
Ένα διηνεκές γραμμάτιο αποπληρωμής.
Όταν μάλιστα περιέχει μικρά σφαιρίδια σμυριδικών κόσμων, αποτελεί ένα διεθνές ένταλμα.
ΠΓΕ Αιγαίο Πέλαγος, Φυσικός Αφρώδης Οίνος, Πύργος Καλλίστης Σαντορίνης, Κυκλάδες
Ασσύρτικο
Κάκιστος αφρισμός, που υποπίπτει μετά από την αρχική πληθωρική επικάλυψη επιφανείας, σε ασθμαίνοντα, υποτονικά, πολύ αραιά κορδόνια που εξαφανίζονται γρήγορα. But this is not the case. Μέτριο λεμονί χρώμα, με πρασινωπές ανταύγειες. Σημαντικής ωραιότητας μύτη που γυροφέρνει χωρίς να κεντράρει, στην πετρόλ επίφαση των ορυκτών καταβολών της. Η δροσιά εκλύεται έσωθεν, όταν φρέσκα, ώριμα, και κρεμοειδών παρασκευών εσπεριδοειδή, συναντούν τις φυλλωσιές και τα άνθη της οικογένειας. Το lime δίνει δικαίωμα γιά αντιληπτική ανάπτυξη του πράσινου, δίνοντας νότες από ξινόμηλο, gooseberry, κορόμηλο, πικάντικων βοτάνων, έχοντας πικάντικη μπαχαράτη υποβολή. Η αυτολυτική διάθεση σε χαμηλό τονισμό.
Η τακτοποίηση όλων των οσφρητικών παραμέτρων, έρχεται πολύ ωραία στο στο στόμα. Μέτριος, δομημένος φαινολικά όγκος με ορυκτή συνοχή, και το φρούτο αποδίδεται με γλαφυρή, εκφραστική αποτύπωση μέσα σε ένα περιβάλλον φρεσκάδας. Υπάρχει ένα πολύ καλό ισοκράτημα γλύκας και όξινων δυνάμεων που επιφέρει ισορροπία, και το κρασί δεν θέλει να θέσει εαυτόν σε αυστηρή θεώρηση και βάσεις, εμμένοντας φανατικά στον παράγοντα της νοστιμιάς. Η υψηλή οξύτητα χωνεύεται από την εικοσάμηνη πρωτεϊνική παρακαταθήκη ζυμών, λίπους και ρεγουλαρισμένης γλύκας, το διοξείδιο εδώ είναι πολύ πιό αισθητό από την οπτική παρωδία, συνδράμοντας στην ανάταση του οίνου, τα δε μπαχαράτα και πικάντικα βοτανικά σημεία την επιτείνουν.
Εξαιρετικά εκφραστική, αλλά και αρκούντως μακρά επίγευση. Ορυκτή σαφώς με διακριτικό φαινολικό κράτημα, με πιό ευκρινείς αυτολυτικές αναφορές από brioche και νωπή καρυδόφλουδα, ώσπου η επικράτεια του πράσινου να επιβληθεί πλήρως προϊόντος της όξινης επήρειας, με ξινόμηλο, πολύ πιπεράτα βότανα και μπριόζικα μπαχάρια. Όλη η συγκεντρωμένη αλμύρα του μέσου ουρανίσκου βγαίνει εδώ, αντικρούοντας την γλύκα.
Είπαμε, τα καλά αφρώδη είναι γιά φαγητό, πιάνοντας μιά ανεξάντλητη γκάμα, και αυτό είναι ένα από αυτά. Θαλασσινά και ψάρια όλη την φατρία, δεν θα το έβαζα πάντως με δύο χέρια γιά ωμά όστρακα, ίσως πιό καλά με ψητά χτένια με βούτυρο και πιπέρι. Λευκό κρέας και πουλερικά, ευκολάκι, με ειδικότητα σε αρνάκι και γαρδουμπάκια φρικασέ, κατσίκι με δενδρολίβανο στον φούρνο, χοιρινό με άγρια σπαράγγια, κοτόπουλο αλά Πολίτα. Κρεμώδη και αλοιφώδη τυριά κυριως κατσικίσια, εννοείται. Στα ζυμαρικά, πάμε πιό καλά σε κρύες σαλάτες ζυμαρικών, με πέστο βασιλικού, alle vongole.
