Η κακοήθης κλωτσιά της πλέμπας.
Και γενεαί τέσσερις, προσυπογράφουν.
Όταν ο Angiolio Piccini άρχισε την γραμμή το 1882.
Τα ιντριγκαδόρικα Ιταλιάνικα κόλπα, ικανά να δημιουργήσουν το νεφελώδες υπόβαθρο που θα λυγίσει τις αντιστάσεις, από τον πλέον αδαή μέχρι τον πιό δοξασμένο επαΐοντα, πείθοντας γιά την υπερπολυτελή ποιότητα ενός φτηνού κρασιού.
Vino Rosso d’Italia, Castellina in Chianti, Τοσκάνη, Ιταλία
Primitivo 40%, Montepulciano 30%, Nero d’Avola 20%, Merlot 10%
Βαθύ ρουμπινί.
Θαυμάσια, ώριμη του κερατά μύτη, βαλσάμικη και αλδεϋδική στην εκφορά της, με κέϊκ μαύρου φραγκοστάφυλου, παστά σκούρα κεράσια και maraschino, κομπόστα δαμάσκηνο και νότες Μαύρης Κορινθιακής σταφίδας. Διάπλατα μπαχαράτη με το μοσχοκάρφι να επιταχύνει μέσα στο περιβάλλον του ψημμένου espresso και της κουβερτούρας, έχοντας ένα τεράστιο βοτανικό εύρος που καταπίνει και την αμφιλεγόμενη αίσθηση καμένης σανίδας. Η τελευταία, ανοίγει την αναγωγική ψαλίδα του καψαλισμένου με καρβονική φροντίδα, ενώ τα ίχνη από ξερά μελανά λουλούδια προσκομίζουν περαιτέρω πολυπλοκότητα.
Πλημμυρίζει από αυθόρμητη, υπερώριμη, Αμαρονική γλύκα ο γεμάτος ουρανίσκος, και όλα χορεύουν στον ρυθμό του πλούτου της Νότιας Ιταλίας, αφού το ευκταίο καπέλωμα του λιασμένου Primitivo έναντι των υπολοίπων, σκιαγραφεί τα ράθυμα απογεύματα, αλά Νάπολη. Τρυφηλό σε βαθμό αμαρτίας, πλήρως στρογγυλό και λουσάτο, με την μεσαίων διαβαθμίσεων οξύτητα και τις λείες, τορναρισμένες τανίνες που δρουν σαν λιπαντικό -και που όμως δεν είναι ανίσχυρες-, να το κανακεύουν στην πληθωρική κατεύθυνση. Βαλσάμικο, καρβονικό και με καψαλισμένη διάθεση, επιδίδεται αφειδώς μπαχαράτα μέσα στην espresso και κουβερτούρας σύλληψη, ενώ το πιό διακριτό και επιβαλλόμενό του σημείο, αυτό του βοτανικού και γλυκού φυτικού συμπλόκου, δίνει ισχυρότατη παρουσία. Θα σημειώσω εδώ, μέσα στα ενθουσιώδη άνωθεν, την έλλειψη σοβαρής έντασης και εισχωρητικότητας, και την επίπλαστη ισορροπία που βασίζεται στο φασιστικό στοιχείο της ηδύτητας, που υποβάλλει.
Μακρά, πολύπλοκη επίγευση με ήπια αλκοολική θέρμη, που αφήνει και μερικά ορυκτά σημεία σκούρου τύπου να αντιπαλέψουν την καρβονικότητα και το βαλσάμικο του πράγματος, έχοντας μέσα στην μπαχαρένια πληθώρα το βοτανικό και φυτικό θέμα να κάνει πάρτι με λικέρ βοτάνων και Cynar.
95 pts και Gold στο Decanter, αφού οι μάγκες τσιμπήσανε γιά τα καλά.
Εξωπραγματική τιμή που μοιάζει σαν φάρσα, και ειλικρινά, παιδεύτηκα πολύ γιά να μην βάλω 90 ή 91 εξαιτίας αυτού, γιά να επικρατήσει το ψυχρό κριτηριακό μοντέλο που έχω θεσπίσει και ακολουθώ απαρεγκλίτως, προσπαθώντας μα μην με αποσυντονίζουν και παραπλανούν πράγματα.
Πληθωρικά κίτρινα σκληρά και ημίσκληρα τυριά, πλούσια μαγειρευτά βοδινά και βουβαλίσια φούρνου και γάστρας, μουσακά, παστίτσιο, λαζάνια, και ό,τι πραγματεύεται την μελιτζάνα σε πουρέ ή μαγειρεμένη, όπως ένα αρνίσιο χουνκιάρ μπεγεντί.
