Η λουλουδιασμένη άνοιξη της Αιγιάλειας.
Μιά σπάνια συγκυρία σύνταξης ετερογενών.
Και ένα όχι τόσο σύνηθες χαρμάνι ξεπρόβαλλε χωρίς προειδοποίηση.
Το ροζέ όπου γύρω από τον τοπικό ήρωα Ροδίτη συγκέντρωσε τις διεθνείς δυνάμεις, δείχνει πως γιά να γίνει ένα καλό κρασί τέτοιου τύπου, δεν χρειάζονται απαραίτητα δοκιμασμένες συνταγές.
ΠΓΕ Πλαγιές Αιγιάλειας, Ελίκη Αιγίου, Αχαΐα, Πελοπόννησος
Sauvignon Blanc 40%, Ροδίτης 40%, Cabernet Sauvignon 20%
Μέτριο και πλέον χάλκινο-σομόν.
Όμορφη, πολύ καλαίσθητη μύτη πορτοκαλιού και κλημεντίνης, με τα άνθη μανταρινιάς να κλείνουν τον εσπεροδοειδή κύκλο γιά να ανοίξει ο μικρότερος εκείνος των πυρηνόκαρπων, με το βερύκοκκο και το μούσμουλο να παρουσιάζονται σχετικά άγουρα. Spicy, σχεδόν σέρτικη, με πιπεράτα βότανα που προσδίδουν αίσθηση δροσιάς, έχοντας τον μπαχαρένιο περίγυρο να ακολουθεί στην ίδια γραμμή.
Πικάντικο έως αρκετά πικάντικο, αλλά και δροσερό στο στόμα, επιτυγχάνοντας άνετα την ευκταία φρεσκάδα που προϋποτίθεται γιά ένα καλό ροζέ, με την τονισμένη οξύτητα να αναλαμβάνει να διεκπεραιώσει με ευκολία την αποστολή στον ήπια γεμάτο όγκο. Το φρούτο εκφράζεται πειστικά στην πορτοκαλίζουσα εσπεριδοειδή του πλευρά, με επιθυμητά αγουρωπά σημάδια που βάζουν στον χάρτη ξινόμηλο και gooseberry, οι τανίνες σχετικά απαλές, ακούγονται αλλά χωρίς γράπωμα. Συνεχίζει στον πικάντικο και μπαχαρένιο ορίζοντα εμπερικλείοντας τα βότανα και τα μπαχάρια, με το ορυκτό να επιτείνει την φρεσκάδα.
Ικανοποιητική σε μάκρος, ελαφρά ορυκτή επίγευση, με τις τανίνες να δίνουν ήπια στυφάδα που συμπλέει με την ακόμα πιό αισθητή πιπεράδα, της οποίας η bitter διάθεση δεν είναι καθόλου αταίριαστη αφού εσωκλείει την φυτικότητα με ωραίο τρόπο.
Αντι-λευκό.
Ψάρια, τηγανητά μεσαίου αλλά και πιό μεγάλου μεγέθους, ριζότο και κριθαρότο οστρακόδερμων, γαριδομακαρονάδες και σαγανάκια θαλασσινών, καραβάνα αχνιστή με όστρακα. Ένα φορμάκι με μαριναρισμένα με καπνιστή πάπρικα φιλετάκια από κολοκυθάκια μαζί με αυγά, πασπαλισμένα με κατσικίσιο τυρί και δυόσμο, κατέδειξε την γαστρονομική του ευελιξία.
