Ένας σαλτιμπάγκος των εσοδειών.
Και μία από τις πλέον επιτυχημένες εμπορικά ετικέτες, βιώνει την διαφορά.
Ο βαδιστής των λεπτών χορδών Δάφνιος, γίνεται κοινωνός της ετερότητας.
Οι επιδέξιες αναρριχητικές ικανότητές του, τον βοηθάνε να επισκέπτεται τα πατώματα των τρύγων όπως αυτά διαμορφώθηκαν από τις εκάστοτε συνθήκες της κάθε χρονιάς.
ΠΓΕ Κρήτη, Δαφνές Ηρακλείου, Κρήτη
Βιδιανό
Μέτριο προς βαθύ χρυσαφί.
Αντίστοιχη με την εξέλιξη του χρώματος, η ώριμη μύτη χαλαλίζει τα χρόνια εξαγοράζοντας πολυπλοκότητα. Lemon curd, καραμέλα βουτύρου εσπεριδοειδών, κερήθρα, τα κίτρινα γερασμένα, ταγκισμένα άνθη, φλερτάρουν με το σφάλμα της γερανιόλης χωρίς να το εμπεδώνουν. Μέσα στην περιφερειακή φάτνη, πολλά παλιά μπαχάρια Ανατολίτικης πρόελευσης συνδυάζουν βοτανικές νότες, με το τζίντζερ, το κακουλέ και το μαχλέπι, ενώ λιναρόσπορος δίνει τον ξηροκαρπάτο ρυθμό στον περιρρέοντα ορυκτό χώρο όπου η λανολίνη προΐσταται.
Λίγο πιό απροσδιόριστο στον ηπίως γεμάτο ουρανίκο, με την αρωματική γευστικότητα να έχει έλλειμμα στον λεπτομερή προσδιορισμό, ενώ όπως και στην μύτη, μιά απαλή, ανώδυνη οξειδωτική λεπτή απόχρωση το διαπερνά χωρίς να το αλώνει. Λιπαρό, με αρκετά βαρύ στυλ, δεν αναμορφώνεται από φρεσκάδα παρότι η οξύτητα κρατά επαρκώς τις ισορροπίες στο μέσον του ύψους της, το δε μπαχαράτο φρούτο όπως αυτό επισημάνθηκε στην μύτη, με τις ξηροκαρπάτες, βοτανικές και λανολινένιες εκφορές του, δεν προσκομίζει πειστήρια αλλοιωτικής φθοράς, αλλά και δεν πάλλεται ενεργειακά και με την δέουσα ένταση. Έχει παρ’ολ’αυτά ωραίες τροπικές αντηχήσεις με ώριμο βερυκοκκένιο πλούτο που του δίνουν νοστιμιά.
Πολύ καλή σε μήκος επίγευση, πάνω από μέτρια σε έκταση, με την ορυκτή και λανολινένια συνεισφορά της να συντείνει στην λίγο πιό φρέσκια αίσθηση εσπεριδοειδών, κυρίως ξυσμάτων, ενώ βαίνει ξηροκαρπάτα, μπαχαρένια και με καλαίσθητο bitter βοτανικό τελείωμα.
Όχι στο ίδιο συναρπαστικό ύψος των εσοδειών του ’16 και ’17, από την κασετίνα που προσφέρεται από το οινοποιείο μαζί με το ενσωματωμένο αναλυτικό ραπόρτο των εσοδειών ’16-’19 που περιέχει.
Πολύ καλό με λεμονάτα γιουβαρλάκια, που δείχνουν τον γαστρονομικό μπούσουλα του μαμαδέ, με γεμιστά κολοκυθάκια, σαρμαδάκια, λαχανοντολμάδες, όλα με σάλτσα αυγολέμονο, να είναι εξέχοντα στην γκάμα του.
Φιλέτα από λιπαρά ψάρια με σάλτσα meyer, beurre blanc, Hollandaise, κάθονται καλά, πουλερικά με λευκό κρέας με σάλτσες βουτύρου-λεμονιού, ημίσκληρα κίτρινα τυριά, ζυμαρικά φούρνου και gnocchi με παχιές λευκές σάλτσες, δεν είναι εκτός εμβέλειας.
