Με την φόρμουλα.
Με το μαρκάρισμα που έκανε γνωστό το στίγμα του στον οινικό κόσμο.
Πληθωρικότητα έναντι συγκράτησης, πλούτος απέναντι στην αυστηρότητα, εξωστρέφεια που αντιμάχεται τις εσωτερικές δονήσεις.
Η συνταγή του ”πολύ” Michel Rolland, δεν αποτελεί εχέγγυο ποιότητας, πολλώ μάλλον αποδοχής, αφού πάντα αποτελούσε σημείο ένθεν και ένθεν αντιγνωμιών.
Αποτελεί όμως δήλωση ευζωίας, τίμια κραυγάζοντας πως αποδέχεται σαν ικανή και αναγκαία συνθήκη το πολύ.
ΠΓΕ Δράμα, Αδριανή Δράμας, Μακεδονία
Merlot
Σχεδόν βαθύ ρουμπινί.
Βαριά, υπερπληθωρική μύτη αθρόου μπαχαρώδους χαρακτήρα με το βαρέλι σε πρώτο πλάνο. Μαύρα φραγκοστάφυλα και bilberries συναρτούν τον πυρήνα, με κεδροκούκουτσα, μελάσα, ιώδιο και μελάνι, ενώ βοτανικές νύξεις καταχωρούνται, πλην όμως δεν αφήνονται να εκφραστούν ελεύθερα προσώρας.
Ορυκτές και ανθρακικές νότες.
Ογκώδες, πλήρως εξημερωμένο όμως έχοντας δεχτεί ανηλεή πολυμερισμό και εντεταμένο τορνάρισμα στα πάντα, καταφέρνει να είναι νόστιμο και αρκετά ισορροπημένο. Τανίνες άφθονες αλλά απόλυτα βελούδινες, η οξύτητα εξισορροπιστική, και ο φρουτώδης χαρακτήρας φέρνει σοβαρό αντίλογο στο εξεζητημένο βαρελάτο μπαχαρώδες περιβάλλον. Ιωδιούχες και καρβονικές, επιτηδευμένες αναγωγικές νότες, με κρυφή βοτανική αίσθηση, πληρούν το σκούρο φρούτο που έχει και μαυροκέρασο πλέον, με ανθυποψία βιολετένιας επίφασης και μωβ στοιχείου, που εκφράζεται μέσω μαρμελάδας μύρτιλου.
Μακρά, βανιλάτη, μπαχαρένια και αλκοολική επίγευση, με ανθρακένια και πισσώδη στοιχεία, κουβερούρα και καμμένο καφέ.
Αποκλειστικά γιά γάστρα, κατσαρόλα και φούρνο. Βαριές, φρουτώδεις, σοκολατένιες και μπαχαράτες σάλτσες, είναι ιδανικές γιά να επικαλύψουν το βοδινό ή το κυνήγι που θα χρησιμοποιηθεί. Έτερο αντίμετρο, σκληρά, πληθωρικά λιπαρά κίτρινα τυριά.
