Χαμένες τονικότητες.
Οι ανοχύρωτοι κόσμοι των qvevri.
Ο ενστερνισμός μιά υποτιθέμενης Καυκάσιας πρωτοπορίας.
Η μάζα της αρχαϊκότητας μέσα απ΄τον πηλό, που ήπιε την ζωή των Ασσύρτικων σταφυλιών.
Ποικιλακός Οίνος Λευκός Ξηρός, Αγγελοχώρι Ημαθίας, Μακεδονία
Ασσύρτικο 98%, Sauvignon Blanc 2%
Θολό, μέτριο προς βαθύ πορτοκαλί.
Αρκετή καροτίνη στην οξειδωτική μύτη με τις αλδεϋδικές βάσεις υγρής κόλλας, που εισάγει σε παραστάσεις αποξηραμένων ροδάκινων και φουρνισμένων πορτοκαλόχρωμων εσπεριδοειδών, ξερών, πεσμένων ωχρών λουλουδιών. Γήϊνοι τόνοι, νωπή μαγιά, κριθαρένια και ξηροκαρπάτα στοιχεία, ξερά βότανα, στον μπαχαράτο ορίζοντα των τηγανισμένων κίτρινων σπόρων.
Παράξενα τα πράγματα στον σφιχτοδεμένο, δομημένο φαινολικά και μετρίου όγκου, οξειδωτικό ουρανίσκο, όπου η υψηλή εκχυλισιμότητα του σταφυλιού και η πρωτεϊνική απόδοση των αμινοξέων, έχουν καταπιεί τις εργαστηριακές μετρήσεις. Άτονο σχετικά και άνευρο, ούτε λόγος γιά τα 1,5 g/lt σάκχαρα που δεν εμφανίζονται ποτέ με την πρόσληψη στυγνά ξηρή, ενώ ακόμα και οι καλές στα χαρτιά επιδόσεις της οξύτητας, δεν το φέρνουν σε ψηλές τονικότητες έντασης, παραμένοντας σε κάτω από mezzo κλίμακες. Σίγουρα ορυκτό με διαπεραστικότητα στο τομέα αυτό, ισχυρά βυνώδες και με προβολή μαγιάς, το αποξηραμένο -πικρούτσικο- φρούτο με τις γήϊνες, τυρφώδεις, ξηροκαρπάτες και μπαχαρένιες νότες και τα βοτανικά ξερά αποσπάσματα, δεν διεκδικεί δάφνες νοστιμιάς παρά ιδιαιτερότητας.
Αρκετά καλή σε μάκρος επίγευση, όπου μέσα από την ορυκτή της πλεύση και την στυφή τανική συμπεριφορά που τρομάζει πολλά Ξινόμαυρα, επανασυνδέει το αποξηραμένο φρούτο με ισχνούς διαύλους νοστιμιάς, με γήϊνη, βυνώδη, πλιγουρένια, μπαχαράτη και ξερά βοτανική θεματική, έχοντας bitter κατάληξη.
Οσπριάδες με ξηρούς καρπούς, fried chicken wings, τηγανητό καστανό ρύζι με μπέϊκον, φριταρισμένες κορτεζίνες, ψαροκροκέτες, χοιρινά σνίτσελ, ξερός μπακαλιάρος σε κουρκούτι μπύρας, μαλακά τυριά τυλιγμένα με φύλλο ή παλιές τραβηγμένες γραβιέρες και κεφαλοτύρια.
