Ο επικοινωνιακός θρίαμβος της Λημνιώνας.
Τα πίσω από κλειστές οικογενειακές πόρτες, πάθη και αλληγορία της.
Το φερόμενο ως νέο επίτιμο μέλος μιάς ποιοτικής εμπροσθοφυλακής, που προσπαθεί να επιβεβαιώσει τον εαυτό του. Η ποικιλία όμως που της αποδίδουν πλείστες όσες χάρες, έχει ανηφοριές που μόνο εκείνη ξέρει.
Ποικιλιακός Ερυθρός Οίνος, Προσοτσάνη Δράμας, Μακεδονία
Λημνιώνα
Μέτριο διαπερατό ρουμπινί, με ιώδεις ανταύγειες.
Αέρινη, ανάλαφρη μύτη, που ενθυλακώνει σωστά το έντονο φυτικό της ίχνος μέσα στα στρώματα λικεράτων και καραμελωμένων ανθέων. Νωπά, δροσισμένα κόκκινα και μπλε φρούτα του δάσους, ντελικάτη βολβώδης αναγωγή που οδηγεί σε ανεπαίσθητη γήϊνη, αργιλώδη αίσθηση, μεγάλη συγκέντρωση γλυκών μπαχαριών στην περίμετρο.
Φρέσκο, φωτεινό στο στόμα, σε μιά απολύτως βορείων συντεταγμένων έκφραση. Διηνεκής δροσιά από ορυκτές μνήμες, μα και από τους ξινούς κόκκινους δασικούς καρπούς με τις μπλε ανταύγειες, που μπιζάρει συν τοις άλλοις και η υψίσυχνη οξύτητα που όμως δεν τραντάζει, δρώντας υπόγεια στον ελαφρύ όγκο που προσπαθεί να αγγίξει το μέτριο βάρος, μην φτάνοντάς το τελικά. Τα πρώϊμα σημεία πράσινων φρούτων και διακριτής φυτικότητας, εκχώρησαν ένα απαλό, ήπιο σχετικά μέρος τους στο ανθικό και λικεράτο πλαίσιο με τα γλυκά μπαχάρια, έχοντας πλέον ενσωματωθεί, οι τανίνες άφαντες, σατινένιες, γλιστρούν άκοπα.
Αξιόλογου μήκους, φανερά πάνω από μέτρια επίγευση, ορυκτή, δροσερή και με ξινόγλυκο μπαχαράτο τέμπο, όπου η φυτική θεματική συνεχίζει να απασχολεί μαζί με ήπια πράσινα φρούτα, ευτυχώς θετικά.
Ανετότατα και σαν απεριτίφ ελαφρά δροσισμένο, νομίζω πως είναι απονενοημένο να χρησιμοποιηθεί ως παρτενέρ ψητού κόκκινου κρέατος και βαριάς μαγειρικής. Ρολά ελαφρώς καπνιστού σολομού με άνηθο και σαγκουΐνι, tataki τόνου, γαριδομακαρονάδα με μαϊντανό, ταρτάρ μοσχίδας με chive και ρόκα, ψητή σουπιά στο τσέρκι με πλιγούρι και cranberry, χταπόδι στην σχάρα.
