Μέσα απ΄τον σκασμένο άργιλο.
Κατ’ευθείαν απ’την ραγισμένη γη.
Μπορούμε ως αντιδάνειο, γιατί, ποιός ξέρει, μην’από δω να ξεκίνησε, κάπου απ’τα λυσσομανόντα γιά ανάσα απ’τον γδάρτη ήλιο χώματα, αλλαχού, αλλούθε, παντούθε της πατρίδας.
Να τους το προσφέρουμε.
Να τους το δώσουμε ξανά πίσω.
Κατά πως θέλουμε. Κατά πως εμείς φτιάξαμε την έννοιά του, το είναι του, τον αρχέτυπο κρυμμένο εαυτό του.
Γιατί μπορούμε.
ΠΓΕ Κορινθία, Λαλιώτη Κορινθίας, Πελοπόννησος
Chardonnay
Μέτριο και πλέον λεμονί.
Εξαιρετικά ιδιότυπη μύτη ξερών και φρέσκων βοτάνων, με πιπεράτα μπαχάρια, τζίντζερ και κολιαντρόσπορους, να ερεθίζουν το κιτρώδες και κυδωνάτο φρούτο που έχει την ζυμώδη, βαρελάτη πνοή να το κολακεύει, ενώ θειώδης αναδυόμενη κάπνα το κάνει ακόμα πιό ιδιοσυγκρασιακό.
Η έκρηξη του λεμονάτου χείμαρρου στο στόμα, παραμερίζει, παρασέρνει όλα τα επιμέρους χαρακτηριστικά, με την αστραφτερή, κοφτερή οξύτητα να λειαίνει την κοίτη του ουρανίσκου, αλλά να μην παραβλέπει να δώσει ζωή στα πικάντικα αρώματα της μύτης σαν φόντο, με το βαρέλι να είναι απολύτως διακριτικό.
Ο όγκος γεμάτος, σφιχτός, γιά ένα παράξενα όμορφο κρασί, που δίνει μάκρος στην επίγευση φαινολικά, ορυκτά και πιπεράτα, μαζί με άγουρο τσάπουρνο και να διατρανώνει με κάθε τρόπο την νιότη του.
Την τεράστια θέλησή του γιά ενδοσκόπηση, γιά να ψάξει μέσα του, να περάσει μέσα από την παροδική φάση του καινούργιου και να στήσει το επέκεινα, τον ουσιώδη πραγματικό εαυτό του, τον κάτι πολύ καλό.
Ψάρια απ’τα φίνα στην σχάρα, αψιές γραβιέρες, λεμονάτη χοιρινή τηγανιά με μουστάρδα βοτάνων Προβηγκίας, κοτόπουλο Fiorentine.
