Ξοφλημένοι ήρωες.
Μα με την καρδιά να χτυπάει για ανταπόδειξη.
Κι όσο τους υποτιμούν, τόσο αυτοί πεισμώνουν.
Η κατώτερη συνείδηση έναντι του Ροδίτη, είναι ένα false state of mind.
ΠΟΠ Πάτρα, Άνω Διακοπτό Αχαΐας, Πελοπόννησος
Ροδίτης
Βαθύ λεμονί, όχι και το διαυγέστερο του κόσμου.
Κομψή, η μύτη δίνει όμορφες συστάσεις μεστότητας πραγματευόμενη το ώριμο στοιχείο. Apple pie δίνει την ζαχαροπλαστική λευκόσαρκη εκδοχή με συνακόλουθες νότες κρέμας από νισεστέ και crème brûlée. Γλυκά εσπεριδοειδή, γλασαρισμένα και σε ποσέ οψιόν, δίνουν την συγκατάθεση της γλυκύτητας στην οποία προσιδιάζει η μύτη. Κίτρινα καραμελωμένα λουλούδια, μέσα σε μιά γενικότερη ζυμώδη διάθεση ξεκλειδώνοντας την πρωτεϊνική παραμονή στις δεξαμενές. Υπάρχουν πολύ ντελικάτες βοτανικές πιπεράτες εκπτύξεις στην spicy ατμόσφαιρα, που διαχέονται με πραγματική λεπτότητα, παράλληλα με το ζωηρό μπαχαρένιο περιβάλλον που κι αυτό αστραποβολά με χάρη.
Είναι ένα πάρα πολύ κοντρολαρισμένο κρασί στον ουρανίσκο, με μεγάλη ακρίβεια και θαυμαστό αυτοέλεγχο, τα δίνει όλα με μέτρο, με πολύ μελετημένη θαρρείς δοσολόγηση, και με μιά λείανση και στρογγυλοποίηση που δεν απαντάται καθημερινά. Το μέτρο συνεχίζεται και στην αίσθηση του όγκου, όπου με μεσαία διαβάθμιση περνάει το όχι αμελητέο βάρος του, αλλά και το όμορφο βάθος που εκτείνεται αρκετά εντός. Με ελαφρά πάνω τού μετρίου ύψους, η οξύτητα συνεργάζεται με το διακριτό ορυκτό πεδίο, για να αποδώσουν το φρούτο με άκρα λεπτομέρεια και με τις ελαφρά ζυμαρένιες και ήπια λιπαρές εκφάνσεις του. Ίσως λίγο παραπάνω εγκρατές και συγκρατημένο, δεν έχει κύριο μέλημά του την εκρηκτικότητα και την μεγάλη ένταση, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι παραμελεί την νοστιμιά, κάθε άλλο μάλιστα.
Πολύ καλή σε μήκος επίγευση, με ορυκτές βάσεις και χωρίς καθόλου φαινολική παρεμπόδιση που συχνά συντροφεύει τον Ροδίτη. Απρόσκοπτη ροή του φρούτου με την υψηλή αμινοξεϊκή συνέπεια, μέσα και πάλι σε πολύ ντελικάτες βοτανικές και μπαχαράτες νύξεις. Η χαμηλή αντίληψη πράσινου φυστικιού Αιγίνης και ισχνής ξηροκαρπάτης θέσης, δίνουν την κεκρυμμένη οξειδωτική διάθεση.
Ίσως ο χρόνος του δώσει κατιτίς, αν και φαίνεται αρκετά ολοκληρωμένο.
Εξαιρετικά επιδεκτικό στην πρωτεΐνη στο τραπέζι, αλλά υπό όρους. Και αυτοί είναι οι συγκεκαλυμμένα λιπαρές κρεμώδεις λευκές σάλτσες, που θα συνοδέψουν το οτιδήποτε από ψάρια, θαλασσινά, πουλερικά και λευκό κρέας πάσης φύσεως. Αρέζεται σε κίτρινα σκληρά τυριά, ακόμα και κοκκώδη ώριμα όπως κεφαλτύρι του Αβραμούλη, αλλά και στον αντίποδα ενός λιπαρού φοντύ τυριών. Μαμαδέ με αυγολέμονο, όπως γεμιστά κολοκυθάκια, λαχανοντολμάδες και σαρμάδες με αμπελόφυλλα, όλα πολύ ωραία μαζί του.
