Η ευτυχία στον δρόμο γιά τον οδοντωτό.
Ζυγώνουν τα πενήντα έτη ζωής, και η σπορά τους μέσα στον ασβεστόλιθο τα αγριεύει κάπως.
Η γαλήνη των οκτακοσίων πενήντα μέτρων πάνω από το επίπεδο της θαλάσσης, είναι αυτό που θένε όμως.
Τα ξερικά κύπελλα Ροδίτη, διηγούνται την δική τους ιστορία ευημερίας. Δεν τους νοιάζει να είναι επιτυχημένα.
Δεν έχουν καϊλέ γιά αναγνώριση -αγρίμια είναι.
Απλά θέλουν νά’ναι στο βουνό.
ΠΟΠ Πάτρα, Άνω Διακοπτό Αχαΐας, Πελοπόννησος
Ροδίτης
Μέτριο λεμονί.
Πληθωρική, κάπως γλυκερή μύτη με κομπόστα ροδάκινο και ίσως σιρόπι γλυκόζης, περιβάλλει τον ανθικό πυρήνα γιαρμάδων.
Βούτυρο και νουγκάς, με πολύ ελαφρά καπνικά, και ορυκτά αρώματα, λιπαρά λευκά και ωχρά άνθη, συντάσσονται μαζί με ήπιο μπαχαράτο προφίλ και απειροελάχιστο βοτανικό στίγμα.
Γεμάτο, βουτυράτο χωρίς να είναι πληθωρικό, ογκώδες ή βαρύ στο στόμα.
Το τελευταίο, έργο της ενεργητικής, ανάλαφρης οξύτητας, που καταφέρνει με πλήρη επιτυχία να αποφορτίσει από το λίπος, αλλά και να διανείμει τα ανθικά, λευκόσαρκα και -ελάχιστα πλέον- κομποστένια αρώματα, με το ήπιο βοτανικό και μπαχαράτο πλαίσιο, σπέρνοντας ένα τόσο δα ψηγματάκι από κίτρο, και συνηχώντας άρτια με το κιμμωλιώδες ορυκτό ρεύμα.
Πολύ καλή, κραταιώς ορυκτή επίγευση, αρκετά φαινολική, επιδεικνύοντας λίγο περισσότερο βοτανικό οίστρο, αλλά και με διαφαινόμενο το -πολύ λιγοστό- θειώδες.
Ψάρια και θαλασσινά, με ειδικότητα στα πλούσια αλευρωμένα, μουσταρδένια σαγανάκια, κοτόπουλο αλά κρεμ και κοτόπουλο Μιλανέζα, χοιρινά κοψίδια με σκορδοβούτυρο και μουστάρδα, πέννες με σως βουτύρου.
