Συναντώντας απρόσμενες μοίρες.
Το κρασοστάφυλο των Ατλαντικών πεδινών που είδε τα ορεινά να του γνέφουν.
Η ποταμιανή Γαλλική ποικιλία, που πήρε τον ρου της Αιγιάλειας σαν φυσική μετάβαση.
Έργα και ημέρες του Cabernet, που την Ελληνική ύπαιθρο δεν τόλμησε να ξεστομίσει σαν ξένο τόπο.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Άνω Διακοπτό Αχαΐας, Πελοπόννησος
Cabernet Sauvignon
Σχεδόν βαθύ ρουμπινί με βυσινί μηνίσκο.
Αρκετά τυπική μύτη, με το σχετιζόμενο πυραζινικό στοιχείο να έχει βλαστικούς τόνους μέσα στο ευρύ περιρρέον γλυκό μπαχαρένιο πεδίο, ενώ ο πυρήνας εκτείνεται σε δασικές αποχρώσεις μαυροκόκκινων φρούτων, αλλά και βύσινου και κερασιού.
Πολύ ελαφρά ζωικότητα προαναγγέλει δερματική νότα, μέσα από ένα πέρασμα βερνικιού αναδύεται χαμηλής ανάγνωσης γήινο περιβάλλον με αμυδρές ορυκτές στίξεις, το αλκοόλ ακούγεται χλιαρά.
Με ελαφρά πιό επιδραστικό το φυτικό μέρος στον σαρκώδη, απαλά γεμάτο ουρανίσκο, όπου η καλή συμμετρία τονισμένης, πάνω από μέτριας οξύτητας, και λεπτοδουλεμένων, λειασμένων τανινών, που κρύβουν την ισχυρή θέση τους, δεν συγκινεί το δασικό, ευρέως μπαχαράτο φρούτο με το κεράσι και maraschino, να επιδοθεί σε μεγάλες εντάσεις, παραμένοντας σε ήρεμη απόδοση, βασιζόμενο περισσότερο στην ευγένεια. Περιφερειακά, τα πολύ διακριτικά ζωικά στοιχεία που ενέχουν δέρμα, συνεγείρονται από το πολύ ενδιαφέρον ορυκτό, που μάλλον δίνει φρεσκάδα.
Πολύ καλή επίγευση, ορυκτή αλλά και αρκετά φυτική, συσσωρεύοντας πλέον ζωικότητα, ενώ το αλκοόλ ακούγεται παραπάνω από το αναγραφόμενο.
Το σκόρδο να παίζει καλά.
Γιουβέτσι, κοκκινιστό μοσχαράκι, σκορδάτη κοκκινιστή πηχτή μανέστρα με βοδινή ουρά, κοντοσούβλι, κίτρινα σκληρά τυριά.
