Σε κήπους αψηλούς.
Η επιδεκτικότητά του ανθίζει μακριά από μία φαντασιακή κοιτίδα.
Και του δίνει μία ακόμα λαβή γιά να ξεχωρίσει σαν κρασί δεξαμενής.
Όταν ψηλά, το Αγιωργίτικο καθαρίζει περισσότερο τον αέρα του ευεπίφορου στο φρέσκο.
Και οι ουτιδανίσκοι αδαείς του στρεβλού θέσφατου της αναντάλλακτης, περιχαρακωμένης από Θεούς και Δαίμονες, αγιοσύνης της εντοπιότητας, μαθαίνουν να σιωπούν.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Άνω Διακοπτό Αχαΐας, Πελοπόννησος
Αγιωργίτικο
Μέτριο, ημιδιαπερατό ρουμπινί με ιώδεις ανταύγειες.
Νεαρότατη, ανθική, φρουτώδης και φυτική ανάπτυξη στην μύτη. Δίνει απρόσκοπτη ανάγνωση από πανσέδες, γιούλια και ίριδες γιά να πληρώσει το μπλε-μωβ-λιλά φάσμα, ενώ η περιρρέουσα, έκδηλη και πολύ επιμένουσα γλυκιά φυτική νότα, τυλίγει την κόκκινη διαβάθμιση του κερασένιου και βυσσινένιου φρούτου, έχοντας μιά καραμελένια νύξη κερασιού. Άπλετο γλυκό μπαχαράτο περιβάλλον.
Φρέσκο, γάργαρο στον ουρανίσκο παρόλη την αλκοολική θέρμη, με ενέργεια και ζωντάνια, αντιποιείται ένα ρωμαλέο λευκό. Μέτριος όγκος, γλιστερές, εύπλαστες τανίνες που δεν φτάνουν το μέτριο ύψος, και οξύτητα που αβαντάρει την δροσιά του φρούτου, ίσως σε ελάχιστα πάνω από μεσαία σαν πρόσληψη, βαθμίδα. Η φυτική επήρεια από ζελέ αλόης που πλανάται χωρίς να εγκαταλείπει, έχει αρκούντως χωνευθεί εντός το κόκκινου φρούτου που προβαίνει σε αδιάλλειπτη ανθική εκδήλωση. Σιρόπι σμέουρου και κερασένια καραμελάτη στίξη συνενώνονται με τα γλυκά μπαχάρια γιά να δώσουν εμφατικά την ηδεία άποψη.
Πολύ καλή, με ορυκτό πρόκριμα εδώ, μπαχαράτη επίγευση με καφέ και σοκολάτα. Συνεχίζει φρουτωδώς με συνήχηση από ζελέ αλόης, ιδιαίτερα πιπεράτο υπαινιγμό και ξηροκαρπάτο τέμπο, αφήνοντας το αλκοόλ να ακουστεί πολύ καλά προς το τέλος.
Δροσισμένο γύρω στους 14° θα είναι μιά χαρά σαν απεριτίφ. Ροφός με μπάμιες, κοτόπουλο αλά πολίτα, κατσικάκι με αγκινάρες, μοσχαράκι με φρέσκα κουκιά.
