Μσιάτου κάλι.
Ο δρόμος των Αρμάνων.
Το κάλεσμα του αρχαίου ανταμώματος.
Κι’ανάμεσα στο Γρεβενίτι, Φλαμπουράρι και Δόλιανη, ξεπροβάλλει η Βασιλοστράτα, ο δρόμος γιά την Κωνσταντινούπολη. Πάνω από την ανατολική όχθη του ποταμού Βάρδα, εβδομήντα στρέμματα αμπελώνα γιά να ξεδιψάνε τα καραβάνια, η Θεία άμπελος στο διάβα του Αυτοκράτορα.
Το αρχαίο σκαρί της Βλαχαβόνας, φύτρα παλιά των αιώνων, σώσμα απευθείας από τα αερικά των βουνών, μιά τυλιγμένη περγαμηνή που γυρεύει μάτια γιά να την δουν.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Μέτσοβο Ιωαννίνων, Ήπειρος
Βλαχαβόνα
Ανοιχτό λεμονί.
Απαλή, ιδιαίτερη μύτη, υποκρύπτει βοτανικό ιστό που διαρθρώνει το ανθικό κέντρο των κίτρινων φρούτων.
Η ενδότερη ανάγνωση φέρνει στο προσκήνιο ώριμα λευκόσαρκα και αγίνωτα πορτοκαλί πυρηνόκαρπα με ώριμους εσπεριδοειδείς τόνους. Μιά ψιλή, ίσα διαφαινόμενη νότα από ξύσμα lime, εισάγει στο ευρύ μπαχαράτο περιβάλλον που διαμορφώνεται και πικάντικα.
Με ταυτότητα και ιδιοσυγκρασία στον ουρανίσκο, τον πληρεί σε πάνω από μέτριο βάρος και με λιπαρή έκφραση, ενώ η η αξιοθαύμαστη ενέργεια της οξύτητας τον κρατά φρέσκο και ελαφρύ. Της σχεδόν υψηλής οξύτητας, συνδράμει παράπλευρα ένα διακριτό ορυκτό κύμα, γιά να αναδείξουν έναν πυρήνα αρωματικών λεμονιών σε ανθικό φόντο, που πλαισιώνεται από γλυκά νεκταρίνια, και ενώ συντελείται ένας ωραίος μπαχαράτος εναγκαλισμός με ήπια βοτανικά στίγματα και ξύσμα μοσχολέμονου. Στην ολότητα, υπάρχει μιά συνεχής φαντασιακή προβολή από νεράντζι που δεν επικυρώνεται σαφώς.
Ωραιότατη, τραγανά ορυκτή επίγευση, ελαφρά φαινολική, δίνεται με μπαχαράτο βάθος που εμπεριέχει και βοτανικές ικμάδες με νόστιμη bitter αποτίμηση, ενόσω οδεύει γιά να καταλήξει με μαραθόριζα και εμφανή ξηροκαρπάτη έκβαση.
Φαίνεται να έχει δυνάμεις γιά εξέλιξη.
Ιδανικό γιά ψάρια και θαλασσινά παντός τύπου, θα είναι πολύ καλό με ζυμαρικά με απαλές τυρένιες σάλτσες, στήθος κοτόπουλου με σάλτσα βουτύρου-λεμονιού, κατσικίσια μαλακά τυριά.
Δοκιμάστε το με φιλέτο από φασί ή εναλλακτικά γλώσσα, με beurre blanc βοτάνων.
