Ο σελιδοδείκτης σκάλωσε σε μία ακόμα σελίδα.
Το βιβλίο, παλιό, χοντρό.
Τα ξέφτια του δεν εμποδίζουν να δεις ξεκάθαρα την ιστορία, βγαλμένη μέσα απ’τα χώματα, τις χαρακωμένες, ροζιασμένες ρίζες, τα σκόρπια στο έδαφος ωχρά φύλλα.
Το Ροζακί, που σταμάτησε η κορδέλα, ζυμωμένο σε αδιάλειπτη συνέχεια αιώνων με την περιοχή, δεν αξίωσε με την ήσυχη, αθόρυβη ύπαρξή του, τίποτα περισσότερο από την βρώσιμη φύση του.
Κάποιοι λίγοι, γνωρίζαν την οινοποιήσιμη συμπεριφορά του, κοινό μυστικό στις τοπικές, χωρικές προσπάθειες.
Οι μόλις 1250 φιάλες, τού γιά πρώτη φορά βαλμένου σε μπουκάλι, χυμού των παλαιών, φαγωμένων πρέμνων της ποικιλίας, δεν είναι ένα κοσμογονικό, παγκόσμιου ενδιαφέροντος γεγονός, που θα απασχολήσει με πομπώδεις δηλώσεις την κοινή γνώμη της υδρογείου.
Είναι όμως μιά σημαντική αρχή, αφού τα 400 κιλα/στρέμμα των ογδοντάχρονων κλημάτων, έδωσαν κάτι παραπάνω από άξιο προσοχής.
Ποικιλιακός Οίνος Καβάλας, Μυρτόφυτο, Καβάλα, Μακεδονία
Ροζακί
Μέτριο λεμονί.
Ενδιαφέρουσα μύτη με ροζ άνθη, ώριμα πυρηνόκαρπα, δαμάσκηνο βανίλια, φυρίκι, ξινή μαγιά και γκρέηπφρουτ με κίτρο.
Ακόμα πιό ενδιαφέρον στο στόμα, στρογγυλό, αρκετά πυκνό, με ισορροπημένη, αναζωογονητική φυσική οξύτητα.
Αρώματα κοκκινωπών φρούτων, μαζί με λευκόσαρκα και εσπεριδοειδή, με μιά πολύ αμυδρή υποψία ξηρών καρπών. Σοβαρά ορυκτό, φευγαλέα αίσθηση δημητριακών.
Η επίγευση αναπάντεχα μακρά, πολύ ευχάριστη και ορυκτή.
Φέρνει στο νου σιδερίτη, αλλά σε μιά εντελώς διαφορετική εκδοχή, πολύ πιό εξευγενισμένη και φιλική.
Χοιρινό με μουστάρδα, σουβλάκι μαριναρισμένο, κακαβιά, θαλασσινά.
