Οι καιροί μαστιγώσαν την Ζήρο.
Οι Μούσες διέταξαν τον ήλιο, τους ανέμους, τα χώματα.
Τους διέταξαν να γεννήσουν.
Τους παρήγγειλαν να φτιάξουν.
Τους παρήγγειλαν να δημιουργήσουν καρπούς απαράμιλλου αριστείου, αριστουργήματα καθαρότητας με αγαλματένια συγκέντρωση, με πολυεπίπεδη λεπτότητα.
OΠΑΠ (ΠΟΠ) Σητεία, Ζήρος Λασιθίου, Κρήτη
Λιάτικο 80%, Μαντηλάρι 20%
Να μην μείνει η ματιά στο κόκκινο-γκρενά με την σχεδόν θολή ευκρίνεια.
Να βασανιστεί η όσφρηση με μαγεία, άφατη ευγένεια, που εξωθεί τα όρια της ανθρώπινης φαντασίας.
Αποξηραμένα λουλούδια, κόκκινα άγρια φρούτα του δάσους, σύκο, Μεσογειακά βότανα, μπαχάρια, χώμα, δέρμα, γη και βρεγμένα φύλλα, σε πολύ γενικούς άξονες, καθώς επιμέρους εκφάνσεις που εκπέμπονται ασίγαστα, δεν μπορούν να ταξινομηθούν.
Αχθοφόρος των καιρών, βαδιστής των ακμών του χρόνου, το κανακεύουν γλυκά και ξινά φρούτα στον ουρανίσκο, το στολίζουν γήινες και δερματικές νότες, κρουστά, μικρά κελύφη διατόμων αποδρούν από την φαντασία γιά να πραγματωθούν σαν νιώσιμο στο στόμα, σε ένα παλίμψηστο παλέτας που γράφονται και σβήνονται αέναα αρώματα και γεύσεις με ψιλή οξειδωτική γραφίδα.
Η οξύτητα πατάει σε αχαρτογράφητες περιοχές μέσα στον πελώριο όγκο που εξαπατά με την σατινένια υφή.
Πλάνητας, πλανάται σε δικά του επίπεδα, σε δική του ιδιοσυχνότητα, σαν το τζίνι φυλακισμένο σε αρχαίο, μικροσκοπικό λυχνάρι.
Και οι τανίνες όμως, ύπουλα γράφονται, πονηρά δηλώνονται, με δική τους δύναμη, που δεν την ψηφάς, δεν την λογίζεις.
Τεράστιο στο μάκρος του, βοτανικά υπόπικρο, με το ορυκτό διαρκώς στο δρόμο.
Εσωστρεφές.
Εσωτερικό.
Ατελείωτο ντο μινόρε σε ένα σκοτεινό, τρίσβαθο ρέκβιεμ, ένας spiritual οίνος, παράθυρο στον πνευματικό κόσμο.
Απέλεθρον.
Αρνίσια γλυκάδια στο τηγάνι, Lievre a la Royale.
