Merlot.
Σκέτο Merlot.
Μόνο που δεν αρκούσε μονάχο του.
Η φιλότιμη προσπάθεια της συρρίκνωσης της στρεμματικής απόδοσης και η μόλις σαρανταοκτάωρη εκχύλιση γιά εξευγενισμένη τανική πρόσφυση, δείχνουν ότι τα μυστικά της ποικιλίας, δεν εξαντλούνται αποκλειστικά σ’αυτά.
Ο τσαρλατάνος του Merlot, δεν τους χρυσώνει όλους.
Και το αμπελοτεμάχιο στα Καπνοτόπια, θα περιμένει την απόκτηση εμπειρίας και την περαιτέρω εστίαση της προσπάθειας, γιά να ξεκλειδώσει τμήματα του μεγαλείου του σταφυλιού, και ενδεχόμενη δική του δυναμική, στα χρόνια που θα έρθουν.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός Ποικιλιακός, Κατωχώρι Φαρσάλων, Λάρισα, Θεσσαλία
Merlot
Κάτι περισσότερο από μέτριο ρουμπινί, με ευρύ μηνίσκο γκρενά-βυσινί απόχρωσης.
Αποξηραμένα κόκκινα λουλούδια και φρούτα στην μύτη, με πολλά γλυκά μπαχάρια, και φυτικούς τόνους που δεν έχουν άγουρα επιθετική προσέγγιση. Αναγωγικό βάθος καμένης καραμέλας, με μικρή υπόνοια καφέ και σοκολάτας.
Αδύναμο, άνευρο και άδειο στον κάτω του μετρίου όγκο, με την άτολμη οξύτητα να μην έχει καμία διάθεση επιμερισμού των αρωμάτων, που ως επί το πλείστον απαντήθηκαν στην μύτη. Άκομψα ξηρό, με μέτριες τανίνες, και με το φυτικό στοιχείο να υπερισχύει ολοκληρωτικά μετά τον μέσο ουρανίσκο με αρκετή πίκρα, όχι απολύτως κολακευτικά, δεν καταστάται καθόλου απολαυστικό.
Μέτρια, ελαφρά στυπτική επίγευση, bitter φυτική και με πράσινα άγουρα πυραζινικά στοιχεία, καθώς και καμένη ζάχαρη και ψητή μελάσα να δίνουν το αναγωγικό στίγμα.
Αλλαντικά, λαδερά, ψητά οστρακόδερμα και κοκκινιστά ριζότο θαλασσινών, κοκκινιστές μακαρονάδες.
