Στην καρδιά της φωλέας.
Στο κέντρο του Καλλίαρου πεδίου.
Και το ρήγμα της Αταλάντης στους πρόποδες του Χλωμού, δεν λέει να κλείσει.
Μόνο τα Ασσύρτικα κλήματα θα στεκόταν ατάραχα, μπροστά στις τόσες θεομηνίες που περιέγραψαν ο Θουκυδίδης, ο Διόδωρος και ο Στράβων. Και αυτό γιατί η φύση τούς έχει τάξει την αιωνιότητα.
ΠΓΕ Κοιλάδα Αταλάντης, Αταλάντη Φθιώτιδας, Στερεά Ελλάδα
Ασσύρτικο
Βαθύ λεμονί.
Γιά κάποια στιγμή μεστή, ώριμη μύτη, σε φάσεις όμως επιδεικνύουσα έντονη εστερικότητα, αφού ακόμα και μπανάνα και πεπόνι μαζί με λιπαρά άσπρα άνθη παρεμβάλλονται στον κεντρικό πυρήνα των κίτρινων φρούτων και γινωμένων εσπεριδοειδών. Αρκετά spicy, δίνει μπαχαρώδεις τόνους με αντίστοιχα πικάντικα βότανα σε δεύτερο χρόνο.
Επιτυχές μπαλάντζο όμως, στον λιπαρό, απαλά γεμάτο ουρανίσκο, αφού η γλύκα που εκρπροσωπείται από πουρέ νεκταρινιού, βρίσκει άξιο αντίκρισμα στην καλοστημένη, ζωηρή οξύτητα που προβάλλεται μέσω κίτρου και ώριμου λεμονιού, ενώ νόστιμα και πικάντικα εμβάσματα από lemon meyer και lime sorbet, δίνουν έναν παιχνιδιάρικα γλυκίζοντα τόνο. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα από πικάντικα βότανα και μπαχάρια, διαχέεται μέσα στον πλούσιο ανθώδη ορίζοντα των κίτρινων λουλουδιών, όσο το ορυκτό λειτουργεί πυροσβεστικά γιά την όποια θέρμη, με το αλκοόλ να μην ακούγεται καθόλου, άρτια διαχειρίσιμο.
Πολύ καλή σε μάκρος επίγευση, κομματάκι φαινολική, διατηρεί το ωραίο ισοζύγιο γλύκας και όξινης μεταβίβασης, με τα βοτανικά και μπαχαρένια στοιχεία διακριτά μαζί με ξύσμα lime, μέσα στον ορυκτό της δρόμο.
Θαλασσινά και ψάρια με πληθωρική υπόσταση, πουλερικά και αρνί, χοιρινό κατσίκι, λαχανοντολμάδες, σαρμάδες, γεμιστά κολοκυθάκια με σάλτσα αυγολέμονο, κίτρινα σκληρά τυριά, πάστα με κρεμώδεις λευκές σάλτσες.
