Η ανεπίδεκτη φυσιολογία του.
Όταν κάνεις τα πάντα σωστά. Όταν τορνάρεις όλες τις γωνίες.
Όταν δημιουργείς αξιόλογη αρχιτεκτονική, με ευταξία των επιμέρους χαρακτηριστικών.
Αλλά εκείνο θέλει το κλειδί του.
ΠΓΕ Παγγαίο, Κάριανη Καβάλας, Μακεδονία
Merlot
Κάτι λιγότερο από βαθύ ρουμπινί.
Αρκετά μπαχαρένια μύτη με έντονη φυτική υπόσταση φωτογραφίζοντας πράσινη πιπεριά, αλλά και πράσινους κόκκους καφέ, ενώ αλεσμένος καφές και σκούρη σοκολάτα καλύπτουν μέρος του σκούρου κερασιού και του λίγο πιό ανοιχτόχρωμου φραγκοστάφυλου, έχοντας και κάποια πιπεράτη νύξη.
Στρογγυλό στο στόμα και έτοιμο, ακουμπάει αρκετά πάνω στο βαρέλι, μεταφέροντας πολλά από τα μπαχαρένια στοιχεία του, δίνοντας λακτικές, καπνικές και καφέϊνες νότες στο φρούτο κερασιού, βατόμουρου και των δύο χρωματισμών αν και ρέπει προς το κόκκινο μάλλον, και πουρέ σμέουρου. Μέτριος και λίγο παραπάνω, ζουμερός όγκος, με όχι συνταρακτική συμπύκνωση και με την οξύτητα γιά απειροελάχιστα να μην φτάνει την μέτρια κατηγορία, οι τανίνες πάνω από μεσαίας διαβάθμισης και ύψους, έχουν αρκετό ζουμί γιά να μην στεγνώνουν, ενόσω το φυτικό ύφος συνεχίζει να απασχολεί, έστω και λιγότερο.
Μέτρια, διακριτά μπαχαρένια και βαρελάτη επίγευση με όχι στυπτική παρουσία τανινών, έχει ελεγχόμενα φυτικά σημεία, με το αλκοόλ να της δίνει θέρμη προς το τέλος.
Όλα φαίνονται κάπως στρωτά, καλοβαλμένα και με σχετική τάξη, πλην όμως η έλλειψη έντασης αλλά και χαρακτήρα, αδυνατούν να το σπρώξουν κατηγορία, χώρια που το καβαντζάρισμα των 15 € το κάνει όχι ιδιαίτερα ανταγωνιστικό.
Μοσχαράκι με αρακά, χοιρινό με πράσα, μοσχαρίσιο μπούτι με κοκκινιστές μπάμιες, κεφτέδα στο φούρνο με πατάτες.
