Υπερήφανη καβαλαρία.
Ιππαστί στο κατώφλι των καιρών.
Η με το κεφάλι ψηλά παρέλαση ενός σακατεμένου ήρωα.
Η καταγραφή και το χρονικό ενός κρασιού που είδε τον εαυτό να δρασκελίζει έτη πολλά, χωρίς να το έχουν πριμοδοτήσει επί τούτω, δίχως να το ισχυροποιήσουν με την απαραίτητη διεργασία χαλύβδωσης έναντι του εχθρικού περιβάλλοντος.
Γιά ένα Chardonnay που δεν φτιάχτηκε γιά να αντέξει 16 χρόνια.
Η κράση όμως των γονιδίων, γερή.
Τοπικός Οίνος Αρκαδίας Λευκός Ξηρός, Ρίζες Αρκαδίας, Πελοπόννησος
Chardonnay
Ανοιχτό κεχριμπαρί.
Οξειδωμένη, εντεταμένα ξηροκαρπάτη μύτη, με λινέλαιο, αλεσμένο κριθάρι και σιτάρι, και ήπια βανίλια.
Σε φειδωλή αντίκρουση το μπαχαράτο αποξηραμένο κίτρινο φρούτο, με κερήθρα και σκούρο μέλι κουμαριάς, καταπνίγουν την όποια διαφυγούσα βοτανική κεραία.
Ο εκκαθαριστής που λέγεται υψηλή οξύτητα, διανοίγει το τοπίο στον ουρανίσκο, εκχέοντας εσπεριδοειδή φρεσκάδα μέσα στην ξερική κλίμακα. Κιτρώδεις αλλά και ροδόχρωμες νότες εσπεριδοειδών, κάνουν πέρα αρκετό από το φορτικό έρμα, συντάσσοντας τα ξηροκαρπάτα και ελαιώδη στοιχεία με το μέρος τους, και με το κηρώδες, ήπια βανιλάτο και μπαχαρένιο αποξηραμένο κίτρινο φρούτο, να έχει ελαφρές ζωογόνες ορυκτές στίξεις. Ο μέτριος προς γεμάτος, καλά πλανιαρισμένος όγκος, μετά τον μέσο ουρανίσκο συνεχίζει να φέρει ως οξειδωμένο το κρασί, εμβαπτιζόμενο εν είδει βοτανισμού σε νόστιμους, bitter τόνους πράσινης φλούδας καρυδιού, με το υψηλό αλκοόλ άρτια εγκολπωμένο.
Πολύ καλή, οξειδωτική και ελαφρά ορυκτή επίγευση, με επίμονο χαρακτήρα βοτανικών αποχρώσεων και ελαίων, κάνει καλά το αλκοόλ.
Παλιές, τραβηγμένες γραβιέρες και ξερά κεφαλοτύρια, λαδοτύρι σαγανάκι, καπνιστό σκουμπρί με αρακά, καπνιστή ρέγγα με πουρέ αβοκάντο και λιναρόσπορο και σουσάμι.
Ατρόμητο σε οτιδήποτε καπνιστό ή παστό.
