Αιώνιος Αχός.
Λογίζοντας εκατονταετηρίδα.
Η αείμνηστη φιγούρα του Reginald που γύρισε την ρόδα τού 1860.
Το παλαιότερο οικογενειοκρατούμενο οινοποιείο της Αυστραλίας, παραδίδει πέντε γενεές μετά στα χέρια του Hayley τα πιό παλιά κλήματα Marsanne της ηπείρου, και ο ζυμωθείς άχρωμος και άγευστος χυμός αρχίζει την μαγεία μέσα στο μπουκάλι για το μακρύ ταξίδι, γεμίζοντας εικόνες.
Nagambie Lakes, Goulburn Valley, Victoria, Αυστραλία
Marsanne
Εκπληκτικό μέτριο και κάτι λεμονί χρώμα.
Η μύτη είναι ένας απέραντος παράδεισος. Τα άνθη κερασιάς, μανταρινιάς, πορτοκαλιάς και παιόνιας, ανταγωνίζονται σε ένταση τον βαθύ πετρόλ ορυμαγδό. Τα ορυκτό αναδύεται απερίσπαστο μαζί με μιά μικρή υπόνοια κερήθρας. Αχνά, σχεδόν ντελικάτα βουτυράτο, αφήνεται στον κομψό πυρηνόκαρπο κόσμο με νύξεις από ροδάκινο, συναρτώντας μαζί με απαλό βερύκοκκο και μούσμουλο, μιά σαγηνευτική τριπλέτα. Κάπου-κάπου, ίχνη εσπεριδοειδών όλου του χρωματικού φάσματος. Εκλεπτυσμένα spicy και βοτανική, πλην όμως υπάρχει σοβαρή εισχωρητική διάθεση των χαρακτηριστικών αυτών στο οσφρητικό γίγνεσθαι. Δεν δίνει πολλά περιθώρια στην ξηροκαρπάτη ανάπτυξη που βρίσκεται πιό πολύ σε μορφή ελαίου, λίγο φλαμούρι έρχεται στο τέλος σαν επιστέγασμα ωριμότητας.
Ραφινάτο, ελαφρύ κι αλαφροπάτητο στο στόμα, το βοηθάει το εξαιρετικά χαμηλό αλκοόλ να αναδειχθεί προς την αέρινη πλευρά. Η ομοιογενής σύμπραξη οξύτητας -που χωρίς να ραγίζει μάρμαρα παρέχει έναν ωραίο ανασηκωτικό τόνο-, και τραγανής ορυκτότητας, δίνουν την απαραίτητη ανύψωση στον απολύτως μετρίου βάρους όγκο. Υπάρχει μία φαινολική δόμηση που είναι διάχυτη στον ιστό του κρασιού χωρίς όμως να δίνει το παραμικρό σκάλωμα, πολλώ δε μάλλον, βάρος. Ακόμα και οι πιπεράτες και spicy μπαχαρένιες του όχθες, και αυτές βιώνονται με έναν ανάλαφρο τρόπο δίχως να παρενοχλείται τίποτα. Το φρούτο, αποστρεφόμενο την εκρηκτικότητα και την ασίγαστη ένταση, απλώνεται θαρρείς με την σοφία των αρχαϊκών πρέμνων, με μιά πραότητα και ένα εσωτερικό Ζεν που ”φτιάχνει” τον δοκιμαστή.
Μακρά, κρυστάλλινη επίγευση με σαφή ορυκτό προσανατολισμό και ελαφρύ φαινολικό πιάσιμο, ενώ τα μικροκαρέ όλων μα όλων των γνωρισμάτων παρελαύνουν ήπια με υφέρπουσα αρμύρα, εκδίδοντας προς το τέλος μιά ντελικάτη νύξη από λεμόντουζου.
Η παραμικρή οξείδωση, πουθενά.
Αφάνταστα διαφορετικό από τα κρεμώδη, παχιά Marsanne του Ροδανού, με την αντιστοίχιση των Hunter Semillon που κόβονται πολύ νωρίς, να είναι πασιφανής. Ο αδιάφορος, σχεδόν ουδέτερος χυμός με τα πολλά οξέα της πρώϊμης κοπής, διαπλάθεται μέσα στην φιάλη σε κάτι απίθανο, αποκτώντας αμίμητες παραστάσεις που αναπτύσσονται πολλές φορές για δεκαετίες και δεκαετίες.
Δώστε χώρο πιό πολύ σε ντελικάτα θαλασσινά και ψάρια, κυρίως σε φιλέτα από μπακαλιάρο, γλώσσα, χριστόψαρο, σκάρο και λιονταρόψαρο, με πολύ απαλές λευκές λεμονάτες σως. Παρότι δεν είναι διατρητικό και υπερόξινο, θα τα καταφέρει με ωμά όστρακα. Ραφινάτες σπαγγετάδες alle vongole και al limone, είναι εξαίρετες εναλλακτικές.
